پس از خروج، یاسرعرفات را دیدیم که به سوی طرح های امریکا گرایش داشت. آخرین موضع گیری او در روز ٤/٥/٨٣ به این صورت اعلام شد: خروج نیروهای باقی ماندة فلسطینی از بقاع و طرابلس و کل لبنان به سوی بغداد. برای ما دو راه وجود داشت: یا به بغداد، تونس و اردن برویم که در این صورت، دیگر نمی توانستیم به عرفات "نه" بگوییم، زیرا در یک زندان بزرگ بودیم و یا به او نه بگوییم که این تصمیم آخری به انجام رسید و از این جا بود که ستیز در داخل "فتح" آغاز شد و سایه بر میدان فلسطینی و لبنانی انداخت که نیروهای مترقی فلسطینی در کنار ما ایستادند و انقلاب در میدان لبنان ادامه یافت و او رفت که بر در دروازه های حسنی مبارک و ملک حسین گدایی کند.»

ابوماهریمانی: «باید گفت که در تجاوز صهیونیست ها به لبنان، سه هدف دنبال می شد: هدف اول، ضربه زدن به بنیان انقلاب فلسطین؛ هدف دوم، ضربه زدن به نیروهای مترقی لبنان و تحمیل کمپ دیوید بر آن ها؛ هدف سوم، اخراج نیروهای سوری از لبنان. آن ها می خواستند لبنان به یک شهرک اسرائیلی تبدیل شود که شکست خوردند و امروز انقلاب فلسطین برخلاف انتظار آن ها دارای همان نیروی اولیه است.

آن ها نتوانستند فلسطینی ها را اخراج کنند و توافق نامة عرفات با "فیلیپ حبیب" مبنی بر اخراج فلسطینی ها از لبنان، خنثی شد و ما می بینیم اکنون مواضع قبلی خود را در رویارویی با اسرائیل یافته ایم. در مورد هدف دوم، امریکا و اسرائیل ابتدا توانستند قرارداد ١٧ مه را به لبنان تحمیل کنند، ولی با گسترش مبارزات نیروهای چند ملیتی و کمک فلسطینی ها، سوری ها و نقش جمهوری اسلامی ایران از طریق حزب الله لبنان، این هدف نیز از بین رفت و قرارداد ملغی شد. هدف سوم نیز می بینیم که شکست خورده است و نیروهای سوری در لبنان ماندند و سیاست های سوریه در لبنان اجرا می شود و لبنان از سیاست های این کشور کمک می گیرد.»[١]

٥١٢

امروز شور اول لایحة قانون فروش ارزان و تحویل نفت مجانی به دولت جمهوری سوریه به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. به موجب این قانون، به وزارت نفت اجازه داده شد که به مدت یک سال مقدار یک میلیون تن نفت خام سبک ایران را به صورت مجانی در اختیار دولت سوریه قرار دهد. همچنین تا مقدار پنج میلیون تن نفت خام سبک ایران را با تخفیف ٥/٢ دلار در هر بشکه طبق ضوابط وزارت نفت به دولت سوریه بفروشد. آقای "دری نجف آبادی" مخبر کمیسیون برنامه و بودجه در این مورد چنین توضیح داد:

«اصل تصویب این لایحه در کمیسیون برنامه و بودجه روی چند جهت بوده و جهات مختلف سیاسی، نظامی، فرهنگی، مذهبی و اجتماعی داشته است. در رابطه با جهات سیاسی قطعاً جمهوری اسلامی ایران باید با کشورهای دیگر رابطه داشته باشد؛ بهترین کشورهایی که می توانند مورد روابط حسنه ایران قرار بگیرند، در درجة اول کشورهای اسلامی هستند، آن

[١] ٢٥. روزنامة اطلاعات، ١٥/٥/١٣٦٤، ص٣.