خرازی افزود: «ما یک نامة به کلی سری در سال ٦٠ در جبهه ها پیدا کردیم که حاکی از این است که بسیاری از اسرای ایرانی مخفی و دور از چشم صلیب سرخ نگه داری می شوند. در این دستورالعمل دو ماده ای که توسط سرهنگ "علی محمد العوید" فرمانده تیپ١٠٢ پیادة عراق، به گردان های تابعه ارسال شده بود، گفته شده است: "اسیرانی که بنابر تشخیص هیئت های مخصوص باید از صلیب سرخ مخفی نگه داری شوند، از دستور مذکور در مادة یک این بخش نامه مستثنی می باشند." ماده یک این بخش نامه می گوید: "اسرا را بعد از این که از آن ها بازجویی کردید، به عقب جبهه تخلیه کنید." براساس مادة دو این دستورالعمل، آن هایی که باید مخفی شوند لازم نیست به عقب جبهه تخلیه شوند و از این ماده مستثنی هستند.»

وی سپس دربارة نوع برخورد حکومت عراق با مجروحان ایرانی، گفت: «در گزارشی که توسط کمیتة بین المللی صلیب سرخ در تاریخ ١٢ تا ١٤ دی ماه ١٣٦٤ منتشر شد، به بازدید نمایندة پزشکی کمیتة بین المللی صلیب سرخ از مجروحین ایرانی اشاره شده است که وی گفته است اکثر مجروحین ایرانی از جراحات خود به خصوص شکستگی های دست و پا که به صورت وخیم جوش خورده است، رنج می برند.» خرازی افزود: «بعضی از این اسرا که بعداً آزاد شده اند، به دلیل وضع وخیم جسمانی آن ها مجبور شدیم به خارج از کشور منتقل کنیم و اکنون یک گروه شش نفره از همین اسرا در آلمان تحت مراقبت های پزشکی هستند. ... گزارش های صلیب سرخ جهانی حاکیست حدود ١٥٠٠ نفر از شهروندان خوزستانی که بعضاً عرب زبان هستند در آغاز جنگ اسیر شده اند و امروزه در زندان های عراق به سر می برند سن این ها نیز بین ٥٠ تا ٨٩ سال است و در بین آنان زنان زیادی نیز مشاهده می شود، چنان که در گزارش مورخه ٩ و ١٠ بهمن ماه ١٣٦٢ صلیب سرخ از اردوگاه "انبار" عراق وضعیت ناهنجار محل زندگی آنان تشریح شده است.»

وی ادامه داد: «رژیم عراق اسرای ایرانی را به استماع ترانه های مبتذل و مشاهده فیلم های مبتذل مجبور می کند و نیز آن ها را مجبور می کند که به سخن رانی افراد فراری و ضدانقلاب گوش دهند و این فشار ایدئولوژیک در تمامی اردوگاه ها وجود دارد ... صلیب سرخ بین المللی علی رغم داشتن اطلاعات کافی در مورد وضعیت اسرای ایرانی در عراق، متأسفانه افکار عمومی را در جریان آن نگذاشته و موفق نیز نشده است که کاری جدی در زمینة شناسایی بیست هزار مفقودالاثر ایرانی انجام دهد.»

کمال خرازی سپس در پاسخ به سؤال خبرنگار خبرگزاری فرانسه در مورد دلایل تأخیر در انتشار موارد فوق، گفت: «این اطلاعات از مدت ها قبل در اختیار ما بود و ما اقدامات بین المللی و دیپلماتیک خود را انجام دادیم. پس از این که سازمان ها و مجامع بین المللی نتوانستند در این زمینه کاری انجام دهند، ما تصمیم گرفتیم که این موارد را در اختیار مطبوعات قرار دهیم.»