واکنش عراق نیز در برابر تحرکات دائمی اما محدود ایران, اجرای پاره ای تحرکات و عملیات های محدود بود, اما دست آوردی نداشت و نتوانست عراق را از انفعال و انتظار خارج کند. مهم ترین عملیات های محدود عراق عبارت است از:

در ٦/٤/١٣٦٤ ارتش عراق با اجرای آتش تهیه در جزیرة مجنون جنوبی, از سه سمت (شرقی, شمالی, غربی) پیشروی کرد و با اشغال حدود ١١٠٠ متر از خط خودی, ١٢ تا ١٤ تن را نیز اسیر کرد.

مبادرت دشمن به تک محدود در جزیرة مجنون و هم زمانی آن با اجرای عملیات های محدود خودی خاصه در هور, خود به خود آن را در تبلیغات دشمن از اهمیت ویژه ای برخوردار می کرد. با این تصرف در جزیرة جنوبی, اولین گام های دشمن در پس زدن و بیرون راندن نیروهای خودی از هور و ممانعت از گرفتن هرگونه سرپل به وسیلة رزمندگان جهت تهاجمات آینده, برداشته شد.

در ١١/٤/١٣٦٤ نیز عراق در هورالهویزه به اجرای تک محدود پرداخت و کوشید پد خندق را از نیروهای خودی بازپس گیرد. در این عملیات ابتدا آتش تهیة سنگین روبه روی مواضع خودی اجرا شد, سپس نیروهای پیادة عراقی با قایق هایی که بعضاً مجهز به دوشکای چهارلول بودند, به سمت مواضع خودی در روی پد خندق شروع به پیشروی کردند و کوشیدند از بریدگی عرض جادة خندق عبور کنند. لشکر١٤ امام حسین(ع) در دفاع از پد, در یک درگیری شدید تن به تن توانست مانع موفقیت دومین تک محدود عراق در این منطقه بشود. پیروزی در این قدم دوم می توانست روحیة مضاعفی برای نیروهای عراقی باشد که در هور مرتباً دست به عملیات محدود بزنند و مانع اجرای برنامه های خودی بشوند, اما چنین نشد و دشمن با به جای گذاشتن سه قایق, عقب نشست.

به جز هور, عراق در منطقة سومار (در ارتفاع ٤٠٢, گیسکه) و در منطقة "نهر عنبر" مقابل پاسگاه شرهانی نیز از ١٧ تا ٢٠/٤/١٣٦٤ چند عملیات محدود انجام داد و مناطقی را اشغال کرد که بخش عمدة این مناطق مجدداً در پاتک های خودی (تا ١/٥/١٣٦٤) آزاد شد.

در ٢٥/٤/١٣٦٤ دشمن با شش قایق, هر کدام به استعداد ده نیروی مسلح به "دوشکا", تیربار "گرینف" و "آر.پی.جی٧", از جنوب برکة "مختار" (در هورالهویزه) به مواضع خودی حمله کرد که با واکنش مناسب مدافعان (از سپاه), ناموفق ماند. در ساعت٢٣ نیز دشمن با اجرای آتش سنگین روی سنگرهای شمارة ٣ و ٤ در ضلع غربی جزیرة مجنون و اعزام گروه گشتی - رزمی به طرف نیروهای مدافع (از ارتش), پس از عبور از میدان های مین، قصد تصرف سنگر شمارة ٤ را داشتند که با آتش انبوه نیروهای خودی از نفوذ آنان جلوگیری شد.

در مجموع, برعکس ایران, عراق از تحرکات محدود خود, نتیجه ای مطلوب نگرفت و این گونه حرکات برای عراق, چه از لحاظ نظامی, چه در جنبه های روانی و تبلیغاتی, موفقیتی به بار نیاورد.