ملحق شد، پس از چند سال ترفندهای سیاسی و کارشکنی که تحویل این ناو و ناوهای "تنب" و "خارک" را از انگلیس با مشکلاتی روبه رو ساخته بود، با تلاش و پی گیری مقامات کشورمان، به نیروی دریایی تحویل و به ناوگان دریایی جمهوری اسلامی ایران ملحق شد.»

این فرمانده سپس با اشاره به توانایی و قابلیت های ناوهای خارک و تنب (که به ترتیب در آبان ماه سال گذشته و تیر ماه سال جاری به ناوگان نیروی دریایی کشورمان ملحق شده اند) گفت: «ناو خارک به عنوان یک ناو لجستیکی با داشتن قابلیت نگه داری طولانی مدت مواد سوختی و آب و توان جلوگیری از فاسد شدن مواد غذایی، امکان می دهد تا یگان های ما به مدت طولانی تری در دریا نگاه داشته شوند. از سوی دیگر، ناوهای نیروبر تنب و لاوان قابلیت عملیات آبی و خاکی ما را صددرصد افزایش می دهند.»

وی سپس در مورد تردد کشتی های تجاری به کشورهای داخل خلیج فارس از طریق تنگة هرمز و نظارت بر آن ها، گفت: «تردد کشتی هایی که به خلیج فارس داخل و یا خارج می شوند، اکثراً از قسمت جنوبی آن که آب های عمان می باشد، انجام می گردد. این تردد از داخل اقیانوس هند و شمال دریای عمان قابل کنترل و نظارت شناورهای دریایی ما است و ما هر کشتی که از این آب راه عبور کند و از نظر کالا به آن مشکوک باشیم، در آب های بین المللی قبل از ورود به آب های عمان آن را متوقف می کنیم و برابر یک قانون بین المللی، این کشتی ها را مورد بازرسی قرار می دهیم و در صورتی که کالاهای نظامی برای عراق حمل کنند، آن کالاها را تخلیه و ضبط می کنیم، کما این که در مورد کشتی " المحرق" نیز به عنوان یکی از صدها کشتی یی که بازدید شده بود، عمل شد.»[١]

ناخدا "شتابی" فرمانده ناو گروه تنب و لاوان نیز در گزارشی با اشاره به کارشکنی ها و مشکلاتی که انگلستان به دنبال تحریم اقتصادی غرب علیه ایران، در تحویل ناوهای لاوان، تنب و خارک - که سفارش ساخت آن ها را حکومت گذشته داده بود - به وجود می آورده است، گفت: «سرانجام حدود هفتاد روز قبل ناو لجستیکی لاوان را در بندر "گلاسکو" تحویل گرفتیم و طی چند روز ضمن آمادگی و عملیاتی کردن آن، بدون اطلاع، بندر گلاسکو را ترک کردیم.»

وی نمونه ای از کارشکنی های نیروی دریایی انگلیس را "خلف وعده در آموزش پرسنل ناو لاوان" ذکر کرد و افزود: «علی رغم این کارشکنی، ما موفق شدیم ناو را به حرکت درآوریم و پرسنل ناو موفق شدند در طول هفتاد روز دریاپیمایی، آموزش های لازم را روی ناو فرا بگیرند.»

ناخدا "شتابی" سپس در مورد تغییر دادن مسیر حرکت از کانال "سوئز" به دلیل دشمنی مصر با جمهوری اسلامی ایران و نیز به منظور تحویل گرفتن قطعات یدکی انگلیسی در یک بندر افریقایی و همچنین برای خنثی کردن تهدیدات عراق،گفت: «عبور از کانال سوئز مسیر را چند برابر کاهش می داد، مع ذالک مجبور شدیم تا قارة افریقا را دور بزنیم. اولین توقف به

[١] ١. روزنامة اطلاعات، ٢٩/٤/١٣٦٤، ص٢.