"مرتضی قربانی" فرمانده لشکر٢٥ کربلا، در خصوص نتایج نهایی اقدامات یاد شده، گفته است: «به تمامی آب راه های کوچک و بزرگ دست رسی پیدا کردیم و همه نیروهای مسئول و معاونین گردان به شناسایی رفتند به طوری که برای عملیات احساس کردیم خیلی راه کارها و معبر آماده داریم و لذا از بسیاری از آن ها استفاده نکردیم. در اکثر این شناسایی ها تا فاصله ٥ متری و ١٠ متری و حتی تا فاصله یک متری دشمن می رفتند و برمی گشتند و هیچ کدام از شناسایی ها لو نرفت و ما کاملاً راضی بودیم.»[٢]

پس از این که شناسایی ها به نتایج مطلوبی رسید و آموزش و اجرای مانورهای مشابه عملیات و نیز استقرار نیروها در خط انجام شد، منطقه عملیاتی به دو محور طبر و شط علی تقسیم شد و مأموریت هر گردان یا گروهان در قالب طرح مانور لشکر مشخص گردید، سپس واحدهای پشتیبانی کننده اعم از پدافند هوایی، توپخانه، ادوات، بهداری، امکانات دریایی و ... با انتقال امکانات به "پای کار"، اعلام آمادگی کردند. نکته دیگر این که قرار بود عملیات شب جمعه ٢٤/٣/١٣٦٤ انجام شود و نیروهای خودی با این عملیات به استقبال روز قدس بروند، اما به دلایلی - از جمله آماده نشدن امکانات دریایی لازم - عملیات یک روز به تأخیر افتاد. مرتضی قربانی در این باره گفت: «امکانات دریایی ١٠ روز قبل از عملیات رسید و اگر زودتر می رسید حتماً زودتر عمل می کردیم»، وی - که از این خبر راضی به نظر می رسید - افزود: «البته عقب افتادن عملیات هم تقدیر الهی بود چون همان روز قدس نیروهای پاسگاه و روستا تعویض شدند و ما همان شب با نیروی جدید درگیر شدیم که با همان شلیک اول یا کشته شدند و یا اسیر شدند و هیچ مقاومت نکردند و تأخیر در عملیات را لطف الهی می دانم.»[٣]

نکته دیگر این که با این تأخیر خود به خود عملیات در زمانی انجام شد که تاکتیک جنگ روانی عراق را بی اثر ساخت. با اجرای این عملیات در ساعاتی پس از اعلام آتش بس مشروط جنگ شهرها - که عراق از موضع قدرت و برای در اختیار گرفتن ابتکار عمل برنامه ریزی کرده بود - تأثیر تبلیغاتی و روانی این آتش بس خنثی شد و جمهوری اسلامی ایران در جنگ جاری، پس از پیروزی در راه پیمایی روز قدس، پیروزی دیگری نیز در این جنگ روانی به دست آورد.

[١] ٦٥. مأخذ٣٦، صص١٢ و ١٣.

[٢] ٦٦. مأخذ ٣٦، ص١١، "مرتضی قربانی" فرمانده لشکر٢٥ در مصاحبه با راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.

[٣] ٦٧. مأخذ٣٦، ص٢٤، "مرتضی قربانی" فرمانده لشکر٢٥ در مصاحبه با راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.