وی افزود: «من معتقدم همان طور که ایران رأی دادگاه را می پذیرد, تعیین متجاوز را هم به دادگاه محول کند؛ دادگاه حتماً متجاوز بودن صدام را تأیید می کند که در این صورت, وی را مجبور به قبول رأی دادگاه می کند. لیکن امکان این که ایران به عنوان مسئول ادامة جنگ قلمداد شود, وجود دارد.»

سفیر امارات متحده در لندن در یک گفت وگوی خصوصی گفت: که اگر جمهوری اسلامی ایران ادامه جنگ را مصلحت نمی بیند, مستقیماً دست به کار نشود و با رهبران کشورها و سازمان ملل تماس نگیرد, بلکه مراتب به وی اطلاع داده شود تا او به نحو مقتضی مراتب را با شیخ "زاید" حاکم امارات, "فهد" شاه عربستان و "حافظ اسد" و رهبران و علمای شیعة امارات, کویت, سعودی, عراق, سوریه, پاکستان و هند در میان گذارد سپس آن ها اعلام می کنند که هیئتی از علمای شیعة کشورهای مختلف جهان برای متوقف کردن جنگ عازم تهران و بغداد شوند. (٢٥/٥/١٣٦٤)

صدام: «رژیم ایران نمی تواند از این جنگ حاصلی به دست آورد, اما مقامات ایرانی حقایق را نمی بینند. مثل حال این ها مانند برخی زنان زیبای مغرور است که فاقد وقار مطلوب هستند به طوری که شروط غیرممکن را قرار می دهند؛ می خواهند که مرد چنین رنگی و چنین شکلی و چنین مالی داشته باشد و اکثر این نوع از زنان بدون ازدواج باقی می مانند. این رژیم از چهار شرطی بحث می کند که در کسی که با آن ازدواج می کند, نمی یابد. این چنین می آیند و شروطی را بر عراق تحمیل می کنند, انگار در بغداد نشسته اند! و ان شاءالله به زودی روزی خواهد آمد که حمایت شده های شان را از دست می دهند, زیرا که حتی در صفوف مردان دینی در داخل ایران آدم خوب پیدا می شود. روزی خواهد آمد که آن ها در آن نخواهند توانست حتی ریش خود را بتراشند و هرکدام از آن ها در دست صدتن از ایرانی ها قرار خواهند گرفت.» صدام سپس شخص امام خمینی را موضوع گفته های اهانت آمیز قرار داد. (٢٦/٥/١٣٦٤)

در مجموع می توان گفت به دنبال تحرکات سیاسی و برخورد فعال تر جمهوری اسلامی ایران در صحنة دیپلماسی منطقة خلیج فارس, کشورهای حاشیة این منطقه و در رأس آن ها عربستان سعودی کوشیدند در حمایت های بی حد و حصر خود از صدام, تعادلی را به وجود آورند و در مناسبات خود با جمهوری اسلامی ایران نیز دست به تغییراتی بزنند. این موضوع در حالی صورت می گرفت که پیوندهای محور اردن, قاهره, بغداد استحکام بیش تری می یافت و نزدیکی های چشم گیری را نشان می داد.

مواضع ایران در مشی شورای همکاری نیز تأثیر گذاشت و اظهار نظرهایی که از پاره ای از