به دنبال پیشنهاد سپاه و تصویب اجرای عملیات در فاو توسط آقای هاشمی، سپاه از تاریخ ١٥/٣/١٣٦٤ فعالیت خود را با حضور علی شمخانی و رحیم صفوی در قرارگاه خاتم (جنوب) آغاز کرد. و از ١٨/٣/١٣٦٤ با حضور محسن رضایی و غلامعلی رشید در این قرارگاه کار طرح ریزی این عملیات فعال تر شد. در عین حال در کنار پی گیری مقدمات اجرای عملیات در فاو، موضوعاتی از قبیل اجرای عملیات محدود نیز در دستور کار قرار داشت.

برادران حاضر در جلسه اعتقاد داشتند که با اوضاع فعلی امکان ادامه جنگ به سبک سابق وجود ندارد و قبل از دست زدن به عملیات های گسترده ای همچون گذشته، باید توان را افزایش و سازمان رزم را گسترش داد.[١] اما در فاصله زمانی لازم برای این منظور، وقفه ای در جنگ ایجاد خواهد شد که با اجرای عملیات های محدود - که در حد توان فعلی باشد - بایستی این خلأ را پر کنند، لذا افزایش توان (شامل امکانات و به خصوص سازمان رزم) اصل قرار گرفته و در کنار آن اجرای عملیات های محدود، به عنوان یک امر مقطعی مطرح گردید.[٢]

ضمیمه دوم گزارش ٦: آماده سازی مقدمات عملیات قدس١

در توضیح اهداف عملیات قدس١ و سابقه آن و اقداماتی که برای آماده ساختن مقدمات این عملیات انجام شد، فشرده ای از اهم مطالب آورده می شود:

در طرح ریزی و بررسی مانور عملیات بدر، پیش بینی شده بود که لشکر٢٥ کربلا که از قبل جهت پدافند و حفظ دست آوردهای عملیات خیبر در هور استقرار داشت، تحت نظارت و هدایت قرارگاه نجف٢، پس از تصرف پاسگاه های دشمن در شمال البیضه، هرچه بیش تر به جاده بصره - العماره نزدیک

[١] سردار غلامعلی رشید در این باره نوشته است: «روز جمعه ١٧/٣/٦٤ از ساعت ٩ صبح در دفتر آقا محسن تا ٦ بعدازظهر تلاش کردیم و نامه ای نوشتیم به حضرت امام و اطلاعات ریز و تاکتیکی و عملیاتی از توان خودی و دشمن را به صورت مقایسه ای نوشتیم و قید کردیم که از نیمه دوم سال ٦١ (عملیات والفجر مقدماتی) تا خرداد ٦٤، توان ما نسبت به گذشته افزایش پیدا نکرده و خسارت و تلفات هم داده ایم و دو پیشنهاد داده شد؛ یکی اینکه امام دنیا را تهدید به جنگ کند و وضعیت مملکت را جنگی اعلام کند و یا حداقل (پیشنهاد دوم) یک فرماندهی در رأس جنگ قرار بدهد که بر همه ن.م و مملکت فرمان دهد و ستادی نیز از عناصر ارتش و سپاه و... تشکیل شود و توان رزمی شما افزایش پیدا کند تا بشود کاری کرد.»

[٢] ٦١. مأخذ٣٦، صص١و٢.