روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٧٢ - روزشمار جنگ چهارشنبه /٢٩ خرداد ١٣٦٤ /٢٩ رمضان ١٤٠٥ /١٩ ژوئن ١٩٨٥
بازی می کنند - در تلاش اند تا روز عیدفطر را که طبعاً برگزاری نماز آن اجتماع پرشکوهی را به همراه خواهد داشت، تحت الشعاع قرار دهند و با وحشت انداختن در میان مردم، آن ها را مجبور کنند با استفاده از دو روز تعطیلی که در پیش است، شهرها را تخلیه نمایند.»[١]
٦٢
در جلسه عصر امروز هیئت دولت، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال کشورهایی که در جنگ به عراق کمک می کنند، مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در این جلسه، نخست وزیر با اشاره به این که احتمال شرارت مجدد صدام (بمباران شهرها) هست، گفت: «همان طوری که مردم با شعارهای شان نشان دادند، سیاست ما در قبال جنگ شهرها، تسلیم نیست. آمادگی، انسجام و مقاومت مردم بیش تر شده است و اگر صدام بخواهد تحریکات خود را آغاز کند، دلیلی برای توقف آتش خودمان بر روی شهرهای عراق نخواهیم داشت.»[٢]
٦٣
آقای هاشمی رفسنجانی - که در مقام جانشینی امام در فرماندهی عالی جنگ قرار دارد - عصر امروز در دیدار با نمایندگان کشورهای خارجی در ایران، با وضوح تمام، تمایل و آمادگی ایران را برای پایان دادن به جنگ اعلام کرد، اما بر شرط توجه به حداقل حقوق و خواسته های مشروع و معقول جمهوری اسلامی نیز تأکید کرد.
وی با اشاره به ویرانی های وارد آمده به ایران بر اثر تجاوز ارتش عراق و نیز با یادآوری تخلفات متعدد این کشور در جنگ - از جمله حمله به چاه های نفت و کشتی ها و به کارگیری سلاح های شیمیایی و ... - گفت: «ما با چنین دشمنی چه باید بکنیم؟ اگر مردم به ادامه جنگ مایل نبودند، ما به هر قیمتی که شده جنگ را تمام می کردیم اما شما شاهد بودید که مردم ما چگونه برای تحقق شرایط اعلام شده، آماده فداکاری هستند. و اگر قدرت کافی نیز نداشتیم، فکر می کردیم که از ما کاری ساخته نیست، پس تکلیفی هم نداریم. و اگر راه معقولی هم از طرف دولت ها و مجامع مطرح شده بود، ما آن را به طور جدی مورد مطالعه قرار می دادیم ولی شکی نداریم که اگر در این شرایط آتش بس برقرار شود، ریشه این عداوت و خصومت که وجود دارد، تقویت می شود و شاخه های آن در آینده خواهد رویید.»
آقای هاشمی همچنین با اشاره به مواضع گروهی از کشورهای خارجی در مورد جنگ مبنی بر ارجاع آن به دادگاه بین المللی، گفت: «ما از تشکیل دادگاه ابایی نداریم اما تفاوت نظر ما با این فکر در این است که یک بخش از مطلب که متجاوز بودن رژیم عراق است، روشن است و ابتدا دولت ها و جوامع این را باید بپذیرند و این قسمت نباید به دادگاه ارجاع شود؛ دادگاه برای تعیین کیفر باید تشکیل شود. و این که کیفر متجاوز چه باید بشود، نظر ما روشن است ولی آن نظر روشن را به دادگاه تحمیل نمی کنیم و از نظر ما شکی نیست که مسئول این همه خون و خسارت کم ترین کیفرش آن است که در مورد باند هیتلر دنیا قبول
[١] ١١. همان، ص ٦.
[٢] ١٢. مأخذ ٦.