جهان، ابراز داشت. طی این بیانیه - که توسط شاذلی قلیبی دبیرکل اتحادیه عرب قرائت شد - همچنین آشتی ناپذیری ایران و تشدید حملاتش علیه عراق به منظور اشغال اراضی این کشور و اعمال حاکمیت خود بر آن، شدیداً تقبیح شده است. در ادامة بیانیه آمده است که تهران بدین ترتیب با قوانین و کنفدراسیون های بین المللی، اساس نامة ملل متحد و قطع نامه هایش به مبارزه جویی پرداخته و ضمن استهزاء هرگونه ابتکار عمل میانجی گری، ابتکار عمل عراق مبنی بر آتش بس و اجرای یک صلح عادلانه و شرافت مندانه از طرفین مذاکره که ضامن حقوق مشروع طرفین باشد را نیز تحقیر می کند. در پایان به ایران هشدار داده شده است که اگر در جنگ خود علیه عراق پافشاری کند، کشورهای عرب احتمالاً به سوی تجدیدنظر در رابطة خود با ایران کشیده خواهند شد و در نتیجه، تدابیری اتخاذ خواهند کرد که مجبور به اعمال آن باشند.»[١]

دربارة بخش اصلی مورد دوم مندرج در قطع نامة اجلاس فوق العادة سران اتحادیة عرب، یعنی مسئله فلسطین، در حالی که این اجلاس به طور رسمی برای بررسی آخرین وضعیت مسئله فلسطین تشکیل شده بود، اما در این باره بدون نتایج و تصمیمات مشخص جدیدی به کار خود پایان داد! آسوشیتدپرس از مراکش گزارش داد:

«اجلاس سران عرب امروز با طرح ضرورت اتفاق آراء دربارة طرح صلح با اسرائیل، نتوانستند طرح شاه حسین را مورد تأیید قرار دهند. "حسین" شاه اردن از اجلاس دو روزة سران عرب خواسته بود تا از طرح صلح اردنی - فلسطینی به مثابة راه حل نهایی حمایت کنند، اما کنفرانس برخلاف خواستة شاه حسین از طرح اجلاس اتحادیة عرب ١٩٨٢ در "فاس" مراکش حمایت کرد. طرح فاس خواستار هم زیستی مسالمت آمیز دولت های منطقه و دولت مستقل فلسطینی است. در طرح فاس، بیت المقدس به عنوان پایتخت مطرح شده است، اما طرح صلح اردنی - فلسطینی فقط دولت فلسطینی با کنفدراسیون با اردن را مطرح می کند و در رابطه با بیت المقدس به جزئیات نمی پردازد.

"حسن دوم" شاه مراکش به منظور بحث دربارة قضیة فلسطین، توافق اردن - ساف و بررسی اتحاد اعراب برپایی این اجلاس اضطراری را پیشنهاد کرده بود. البته، اگر چه اجلاس بر طرح فاس اصرار ورزیده اما با این همه، درها را بر روی ابتکار صلح اردنی - فلسطینی عرفات و شاه حسین نبسته است.

بیانیة نهایی اجلاس در عین حال خواستار برپایی یک کنفرانس بین المللی با حضور امریکا، شوروی و سازمان آزادی بخش فلسطین شده است. براساس خواست اجلاس، این کنفرانس باید در چارچوب سازمان ملل و تحت سرپرستی آن برگزار گردد. لازم به یادآوری است که شوروی و سوریه با برپایی چنین کنفرانسی موافق و امریکا و اسرائیل با آن مخالف هستند.»[٢]

[١] ٢٣. مأخذ ٨ ، ص٣، کازابلانکا - خبرگزاری فرانسه، ١٨/٥/١٣٦٤.

[٢] ٢٤. مأخذ ١١، صص ١ و ٢٤، کازابلانکا - آسوشیتدپرس.