پیش از جنگ، عده ای از عشایر در این دریاچه زندگی می کردند. این ها روی تهل های ثابت، "حباشه"[١] می ساختند و می ماندند. غذای شان ماهی و نان درست شده از آرد برنج بود و عمدة امرار معاش شان هم از فروش ماهی های دریاچه و نی ها به کارخانه ها جهت ساختن حصیر و کاغذ، تأمین می شد.

تیپ بدر با استعداد چهار گردان، بعد از عملیات بدر در این منطقه پدافند کرد. طول این خط پدافند، بین ١٢ تا ١٤ کیلومتر و شامل کمین ها و پاسگاه های متعدد بود. تعداد نیروهای هر گردان متغیر بود و تعدادشان بستگی به نیاز منطقه در کمین ها و پاسگاه ها داشت.

کار شناسایی برای عملیات، به وسیلة اطلاعات عملیات تیپ که متشکل از نیروهای مجاهد عراقی، عشایر هور و تعد ادی از نیروهای سپاه بود، از اوایل تیرماه (یک ماه قبل از عملیات) در دو محور غربی و شرقی شروع شد.

شناسایی ها عمدتاً هنگام غروب آفتاب آغاز می شد و نیروهای شناسایی بعضی اوقات دو شب در منطقه می ماندند. روی هم رفته در محور غربی ده ها بار و در محور شرقی پنج تا شش بار مواضع دشمن شناسایی شد.

سازمان رزم تیپ بدر در این عملیات عبارت بود از: گردان شهید بهشتی به استعداد ٩٠ تن؛ گردان انصارالحسین به استعداد ٧٠ تن؛ گردان شهید دستغیب به استعداد دو گروهان (یک گروهان در احتیاط)؛ گردان شهید صدر به استعداد١٠٠ تن به علاوة یک گروهان در احتیاط.

بر اساس طرح، منطقة عملیاتی به دو محور شرق و غرب تقسیم گردید:

هدف های محور غربی عبارت بود از پنج کمین عشایر در داخل سیسون؛ دو پاسگاه ارتشی دو طرف دهنة سیسون؛ پاسگاه فرماندهی دشمن که درست در وسط دو پاسگاه پیشین و با مقداری فاصله در دریاچه قرار داشت؛ پاسگاه بالای دهنة قاچاقچی.

در محور شرقی هدف هایی در ام الطیره بود شامل دو پاسگاه دشمن و کمین های ام تاوه - خسرسوده و پاسگاه خسرسوده.

مانور تصرف پاسگاه ها به این ترتیب بود که یک تیم غواص مجهز به کلاشینکوف، نارنجک دستی، تفنگ نارنجک انداز و کلت منور (به رنگ های سبز و قرمز)، می بایست در سکوت و با غافل گیری به پاسگاه ها حمله می کرد.

[١] حباشه نوعی سایه بان است از جنس نی که روی تهل ها درست می شود.