نشریة "اشپیگل" امروز گزارشی مفصل دربارة کشورهای عربی خلیج فارس چاپ کرده، از جمله، به امیرنشین کویت پرداخته است: «خلیجی ها هیچ گاه تا این حد متذکر نشده و دلیل نمی آورند که نگران آینده هستند. در آن جا جنگ ایران و عراق - که تمایل به پایان یافتن ندارد - رواج دارد. یک دیپلمات کویتی گفت: "ما در خلیج فارس نگران بازنده شدن عراق هستیم و همچنین از این که عراق در جنگ برنده شود نیز هراس ناک می باشیم."

هرچند که خلیجی ها به وظیفة همبستگی عربی خود در قبال عراق - که به زودی وارد پنجمین سال جنگ می شود - با پرداخت ٢٥ میلیارد دلار پول های حاصله از نفت، عمل کرده اند، اما طبق گفتة یک دیپلمات کویتی: "دیگر چه کاری می توانیم انجام دهیم؟"

در قسمتی دیگر از این گزارش، آمده است: «سعودی ها قدرت مندترین عضو شورای همکاری خلیج فارس هستند و سایر همسایگان عرب مایل اند تا شهر "ملک خالد" را مبدل به مرکز فرماندهی برای خلیج فارس بنمایند تا قابل مقایسه با مقر اصلی ناتو در بروکسل باشد.

کلیة کشورهای خلیج فارس نظر موافق خود را جهت داشتن یک نمایندة دائمی و اعزام یک دسته از سربازان شان به ستاد فئودال ها در شهر ملک خالد، ابراز داشته اند. امارات و عمان که در منتهی الیه خلیج[فارس] قرار دارند، کمی تعلل می ورزند، هر چند که آن ها نیز احساس خطر می کنند، اما این مخالفت، طبع آن هاست که این چنین یک جانبه موضع گیری کنند.

یکی از مأموران دولتی در ابوظبی می گفت: «کویتی های بیچاره اکنون باید موقعیت را درک کنند؛ آن ها خیلی به وقایع جنگ نزدیک و بسیار ترسو هستند؛ بیچاره ها! اما این امر شامل ما نمی شود، ما به اندازة کافی فاصله داریم.»

در بخشی دیگر از مقاله، به سوابقی از تحرک شیعیان ضد دولتی درکویت و روابط آن ها با ایران، پرداخته شده است:

«هنگامی که در دسامبر ١٩٨٣ متعصبین شیعه به هدایت اتومیبل های حاوی بمب علیه سفارت خانه های امریکا و فرانسه در کویت پرداختند، یک دادگاه کویتی هفده تن را به مجازات های حبس طولانی و سه تن دیگر را به مرگ محکوم کرد. دوستان افراد محکوم شده، در دسامبر ١٩٨٤ یک فروند هواپیمای متعلق به خطوط هواپیمایی کویت را ربوده و به تهران بردند و سعی کردند هم فکران در بند خود را به زور آزاد سازند. کویتی ها تنها به این دلیل که حکومت واشنگتن از آن ها حمایت کرده، سرسختانه مقاومت کردند و بدین ترتیب کاملاً رفتاری مغایر رفتار همیشگی از خود بروز دادند.

آشکارا به نظر می رسد که رفتار شیعیان قابل پیش بینی نیست. در اواخر ماه مه رانندة انتحاری یک اتومبیل با محموله ای حاوی بمب خود را به اتومبیل های مشایعت کنندة "امیر

[١] ١٠. مأخذ٥، ص آخر.