خطیب نمازجمعه امروز (روز قدس) آقای هاشمی رفسنجانی بود که با توجه به مسئولیت وی در امر جنگ، با حضور و اظهارات شدیداللحن وی، خود به خود یک اعلام موضع جدی و رسمی و قاطعانه درباره جنگ و تداوم آن صورت گرفت.

قبل از خطبه ها و اعلام مواضع نظام به وسیله امام جمعه، مواضع مردم درباره جنگ با شعارهایی و به نحوی پر هیجان اعلام شد: "مرگ بر امریکا، مرگ بر اسرائیل"؛ "حزب الله حزب الله پیش مرگ روح الله"؛ "ما زاده مکتب عاشوراییم، عازم قدس از راه کربلاییم"؛ "خدایا خدایا تا انقلاب مهدی، خمینی را نگه دار"؛ "ما نمازجمعه را بهر شهادت آمدیم"؛ "حسین حسین شعار ماست، شهادت افتخار ماست" و "جنگ جنگ تا پیروزی".

شعارهایی این چنین در حالی که عراق از صبح امروز شهرهای کشور را هدف حملات هوایی و موشکی گرفته است، موجب گردید تا سخنان فرمانده عالی جنگ و رئیس مجلس شورای اسلامی و نماینده امام در شورای عالی دفاع، به صورت اظهاراتی بدون پشتوانه جلوه نکند و آشکار شد که مردم و مسئولان در فضایی مشترک، درباره جنگ می اندیشند و رفتار می کنند. آقای هاشمی در واکنش به شعارهای مردم، گفت: «با توجه به تمامی خطراتی که متوجه شماست، این گونه اجتماعات بیش از هر چیز گویای مسائل است و این درخواست های شما بدون جواب نخواهد ماند.»[١]

آقای هاشمی رفسنجانی در خطبه های نمازجمعه، منشأ دو بحران منطقه یعنی اسرائیل و جنگ تحمیلی را یکی دانست: «اصل انگیزه ای که اسرائیل را در منطقه به وجود آورد، همان انگیزه، جنگ تحمیلی را به وجود آورده و همان انگیزه هایی که اسرائیل را حمایت می کند، همان انگیزه هاست که جنگ را به این صورت که وجود دارد، هدایت می کند و نمی خواهند بگذارند که ملت ایران به اهدافش برسد و تا چه اندازه در این راه موفق شوند، این بحث دیگری است.» وی افزود: «معلوم گردید که دنیا بدون خاورمیانه نمی تواند به حیات صنعتی خود ادامه دهد. یک استراتژی مشخص شد و آن این که در این منطقة دنیا کانون هایی به وجود آید که مانع استقلال و عظمت منطقه باشد؛ منطقه ای که اسلام در آن هست. همه این حوادث که می بینید از این مسئله سرچشمه می گیرد که طوری این منطقه اداره شود که مواد خام و نیروی انسانی، بازار و آراء بین المللی آن همیشه قبول آن هایی باشد که بدون این منطقه نمی توانند به آن رفاه مادی که تحصیل کرده اند و سلطه ای که به دست آورده اند، ادامه دهند.»[٢]

آقای هاشمی در خطبه دوم گفت: «راه سرمایه داری و سوسیالیسم، راه های عام دنیا و ملی گرایی و ناسیونالیسم جغرافیایی، نژادی و قومی و ... راه های محدود در دنیا است و جایگاه یک راه مذهبی و دینی که در تمامی سطوح زندگی مردم مطرح باشد، خالی است و

[١] ١٤. همان، ص ١٥.

[٢] ١٥. روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٥/٣/١٣٦٤، نمازجمعه: ٢٤/٣/١٣٦٤.