رگبار گلوله از طرف ارتفاع سربله به گوش رسید و در کل منطقة عملیاتی طنین انداخت، بنابراین با اعلام رمز، دستور حمله صادر شد و هجوم به اهداف عملیاتی و مواضع و ارتفاعات آغاز گردید.[١]

در محور راست (سرهویز)، هدف اولیه (ارتفاع ١٩٧٦) تصرف شد ولی بخشی از هدف اصلی -١٩٣٦- به دلیل هشیاری دشمن (هنگام سقوط ١٩٧٦) و وجود سنگرهای دوشکا و کانال و خاکریز مناسب، سقوط نکرد و نیروها با جمع آوری شماری از شهدا و مجروحان در ساعت٦ صبح به ارتفاع ١٩٧٦ بازگشتند. از این ساعت دشمن آتشی سنگین روی مواضع خودی در سرهویز اجرا کرد.

تا قبل از ساعت٧ صبح پاتک سنگین دشمن با استفاده از آتش توپخانه و هلی کوپتر - که عقبة مواضع خودی را می بست - شروع شد و نهایتاً نیروهای خودی با از دست دادن توان در حالی که دشمن مرتباً تقویت می شد، امکان مقاومت را از دست دادند و تا ساعت٩:٣٠ تمام قسمت های سرهویز را تخلیه کردند و دشمن مجدداً آن را اشغال کرد.[٢]

در محور چپ (سربله)، قبل از روشنایی روز، قلّه و یال های ارتفاع سنگی ١٩٣١ (هدف اصلی سربله) تصرف شد و تنها خاموش کردن دو قبضه دوشکا در یال جنوب غربی منتهی به گوشینه، ممکن نشد. در یال ١٦٧٢، پایگاه اول عراق تصرف شد و نیروها به سمت پایگاه دوم و قلة ارتفاع پیشروی کردند، اما موفق به تصرف پایگاه دوم و قله نشدند و بین دو پایگاه در یال ١٦٧٢ متوقف شدند. سپس سه پاتک پی درپی دشمن با حمایت آتش شدید توپخانه و هوایی انجام شد. دو پاتک اول از سمت پایگاه دوم و یال حد فاصل پایگاه های اول و دوم عراق بود که با مقاومت شدید نیروهای خودی، چندان توفیقی نداشت، امّا آخرین پاتک در ساعت٧ صبح از محور دیگری انجام شد که منجر به تخلیة کامل ارتفاع ١٦٧٢ گردید.[٣][٤] در ارتفاع ١٩٣١، موقعیت نیروهای خودی بهتر بود و تقریباً کل هدف تصرف شده بود.[٥]

از حدود ساعت سه بامداد مسئولان تیپ قدس (سپاه) طبق قرار قبلی درخواست کردند که نیروهای ارتشی از لشکر٧٧ برای اجرای وظیفة محوله (تحکیم و تثبیت منطقه ای که نیروهای سپاه تصرف کرده بودند) به منطقه وارد شوند. این کار از همان موقع شروع شد، اما نه آن طور که فشارها را از نیروهای تک وری که منطقه را گرفته بودند، کم کند. در هر حال بعد از عقب نشینی نیروها از محورها و اهداف دیگر، این محور نیز سخت دچار مشکل شد و در معرض افزایش شدت پاتک های عراق - که از ساعت هفت صبح به بعد تمرکز هرچه بیش تری می یافت - قرار گرفت.[٦]

در گزارش راویان مرکز، ادامة کار، چنین تشریح شده است:

[١] ٢. سند شماره ٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: "گزارش عملیات قادر"، گزارش راویان، در عملیات قادر (جواد زمان زاده، شهید علی فتحی و مجید مختاری، مجید نداف، ویرایش جدید بهمن ١٣٨٠، صص ٦٣-٦٤.

[٢] ٣. همان، صص ٦٥ تا ٦٨.

[٣] ٤. همان، صص ٦٨ تا ٧٠.

[٤] ضمیمه دارد؛ ضمیمه گزارش ٤٣٣ : آخرین پاتک دشمن در عملیات قادر٢، ص٥٦١.

[٥] ٥. همان، ص ٦٦.

[٦] ٦. مأخذ ١، صص ٦٩ تا ٧٣.