مستقیم با ایران را ندارد.» نیهون کیزایی در خاتمه پیش بینی کرده است: «تشکیل نیروی واکنش سریع، به طور غیرمستقیم بیان گر آن است که وضعیت خلیج فارس از یک مقابله دو طرفه ایران در مقابل عراق و شورای همکاری، به یک مقابله سه طرفه ایران، عراق و شورای همکاری تغییر می یابد.»[١]

٣٤

دربارة ماجرای اخیر ربودن یک هواپیمای امریکایی، خبرنگار خبرگزاری فرانسه از بیروت گزارش داد: «امروز یک گروه از حزب الله لبنان برای همکاری با چریک های امل وارد فرودگاه بیروت شده اند.»[٢]

همچنین خبرنگاران محلی ضمن مطرح کردن دیدار هواپیماربایان با دوستان و اعضای خانواده های خود که در حومه جنوب بیروت در نزدیکی فرودگاه بین المللی پایتخت لبنان زندگی می کنند، گزارش دادند: «دیشب هواپیماربایان سرحال بودند و گاهی هم با چریک های امل - که در برج کنترل فرودگاه مستقر شده اند - شوخی می کردند. یکی از آن ها از این که به موقع شامش را به هواپیما نمی بردند، شکایت کرد و گفت: "در فاصله این مدت می توانستم به خانه ام بروم و برای همه کسانی که در هواپیما هستند، غذا تهیه کنم".»[٣]

از سوی دیگر، در پاسخ به اظهارات برخی مقام های رسمی و نیمه رسمی امریکا و تهدیدات آن ها علیه ایران - که برخی اروپاییان نیز آن را تکرار می کنند - سخن گوی وزارت امور خارجه ایران هرگونه دخالت ایران را در ربودن هواپیمای امریکایی تکذیب کرد و آن را هیاهوی تبلیغاتی امریکا در واکنش به تظاهرات گسترده ملت مسلمان ایران و دیگر مسلمانان جهان برای حمایت از ادامه نبرد تا پیروزی نهایی، دانست.[٤] خبرگزاری یونایتدپرس نیز به نقل از سخن گوی وزارت خارجه ایران انتشار گزارش هایی مبنی بر دست داشتن ایران در ربودن هواپیمای امریکایی را زمینه سازی حمله امریکا به ایران اعلام کرد.[٥]

در این حال "جیم آندرسن" خبرنگار دیپلماتیک خبرگزاری یونایتدپرس، در گزارشی دربارة هواپیمای ربوده شدة امریکایی، به مقایسه بین این ماجرا و گروگان گیری امریکاییان در تهران (در سال ١٣٥٨) پرداخت و نوشت: «از نظر درماندگی و سرخوردگی که دولت امریکا به خصوص در روزهای نخست بحران گروگان گیری در ایران با آن مواجه بود، می توان این دو حادثه را با هم مقایسه کرد ولی مشکل بزرگ اینک در این است که هیچ کس نمی داند این هواپیماربایان چه کسانی هستند، هیچ دلیل و مدرکی هم در دست نیست که ارتباط آن را با یک دولت خاصی ثابت کند. کسی نمی داند آیا آن ها یک گروه بزرگ تر شیعه و یا حتی نماینده ایران هستند یا خیر.»[٦]

[١] ٢٣. مأخذ ٧، ص١٠.

[٢] ٢٤. روزنامه اطلاعات، ٢٧/٣/١٣٦٤، ص آخر.

[٣] ٢٥. همان.

[٤] ٢٦. مأخذ ٨، ص٣.

[٥] ٢٧. مأخذ ١٠، ص١٩، یونایتدپرس، ٢٦/٣/١٣٦٤.

[٦] ٢٨. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه شماره ٨٨ (٢٦/٣/١٣٦٤)، ص ٣٩، رادیو بی.بی.سی.، "جیم اندرسن" خبرنگار دیپلماتیک یونایتدپرس.