روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٩٥ - روزشمار جنگ جمعه /٣١ خرداد ١٣٦٤ /٢ شوال ١٤٠٥ /٢١ ژوئن ١٩٨٥
تصویر
اظهارات مقام های اسرائیلی نیز در جهت تقویت این برداشت است؛ از جمله "اسحق شامیر" (وزیر خارجه اسرائیل) گفته است: «اگر شرایط در جنوب لبنان به ما اجازه دهد، به آزاد کردن زندانیان ادامه خواهیم داد، اما این ربطی به هواپیماربایی اخیر ندارد.» "شیمون پرز" نخست وزیر این حکومت نیز گفته است: «مشکل بزرگ اسرائیل آن است که چگونه بازداشت شدگان را که پس از عقب نشینی نیروها از لبنان به این جا آورده شدند، آزاد کند که این طور تلقی نشود که نوعی سازش با هواپیمارباها صورت می گیرد.»[١]
از سوی دیگر، پافشاری ربایندگان بر آزادی زندانیان شیعی در اسرائیل، همچنان با تأکید ادامه دارد. در این باره خبرگزاری فرانسه آخرین وضعیت حاکم بر فرودگاه بیروت را چنین گزارش کرده است:
«بعدازظهر امروز حدود دو هزار نفر افراد شیعه و حزب الله لبنانی (بنیادگرایان اسلامی طرف دار ایران) در فرودگاه بیروت و در یک صد متری هواپیمای ربوده شده "تی.دبلیو.ای." دست به تظاهرات زدند. سه تن از ربایندگان در حالی که چهرة خود را پوشانده بودند بر روی پلکان هواپیما آمدند تا برای تظاهرکنندگان نطقی ایراد کنند. در همین حال چند شیخ با عباهای خرمایی و عمامه سفید رنگ به بالای پلکان هواپیما رفتند و یکی از ربایندگان با بلندگوی دستی برای تظاهرکنندگان سخن رانی کرد. وی درحالی که فریاد می کشید اعلام داشت: "ما آن مردم مستضعفی هستیم که ابرقدرت های زمین را شکست دادند. ما موفق شده ایم آن کسانی را که در تحت پوشش نیروهای چند ملیتی می خواستند ما را زیر سلطه بکشند، بیرون بریزیم. "در همین حال عده ای از زنان در حالی که چادر به سر داشتند به طور جمعی شعارهای "مرگ بر امریکا"، "مرگ بر اسرائیل"، "خمینی رهبر ماست" و "پیش به سوی بیت المقدس" را تکرار می کردند. رباینده سپس اضافه کرد: "ما خواستار یک راه حل مسالمت آمیز هستیم بدون این که خون امریکایی ها به زمین بریزد، لیکن ما از خواسته های خود که یکی از آن ها آزادی لبنانی های در بند در فلسطین اشغالی است، صرف نظر نخواهیم کرد."
"شیخ ظهیر کینجه" عضو اتحادیه علمای مسلمان لبنان نیز طی اظهاراتی خطاب به تظاهرکنندگان - که در میان آنان عده ای اعضا جنبش امل دیده می شدند - اعلام داشت: "ریگان بداند لبنان یک نارنجک نیست؛ هر یک از ما در لبنان یک بمب زنده هستیم و تا
[١] ١٤. مأخذ ٥، ص آخر.