است که بغداد بتواند خالی از نگرانی شدید و به گونه ای استدلالی با مسائل روبه رو شود و به اصطلاح به آخر خط نرسیده باشد و شرایط زدن به سیم آخر برایش فراهم نباشد.

در چنین شرایطی است که هر گونه اقدام ایران بایستی بسیار حساب شده باشد و دشمن را در عمل با بن بست جدیدی روبه رو سازد.[١]

١٨٧

یکی از طلبه های آزاد شده از اسارت - که همراه با یک گروه ٣٠ نفری از اسیران معلول ایرانی اخیراً با شماری از اسیران عراقی مبادله شده اند و از طریق ترکیه به ایران برگشته اند-[٢] دربارة وضعیت اسیران ایرانی در عراق، به خبرگزاری جمهوری اسلامی گفته است:

با بررسی هایی که توانستیم در آن جا به عمل آوریم، حدود سه تا چهار هزار نفر که در اوایل جنگ اسیر شده اند، به دلیل پنج سال ماندن در اسارت، تغییر متعدد اردوگاه ها، جدا شدن از دوستان و تحمل فشارهای زیاد، از روحیه چندان بالایی برخوردار نیستند. این افراد شامل گروه های غیرنظامی هستند که همراه عده ای نظامی در اوایل جنگ اسیر شده اند. علاوه بر این، گروهی از افراد به انحراف کشیده شدة بسیجی نیز همراه اینان می باشند که به مسائل جمهوری اسلامی و مسئولین آن آشنایی چندانی ندارند و تحت فشارهای روانی رژیم عراق کم تر از خود مقاومت نشان می دهند و بعضاً نیز با مأمورین عراقی همکاری می کنند. مابقی اسرا که در فتح المبین به بعد اسیر شده اند، حدود ٩٠ درصدشان از روحیة عالی برخوردار هستند. افسران، نظامی ها و بسیجی ها علی رغم فشارهای زیادی که تحمل می کنند، کم تر مرعوب ترفندهای رژیم عراق شده، ضمن مقاومت شدید در برابر خواسته های زندان بانان عراقی، سعی می کنند که نمازهای جماعت و جلسات دعاهای خود را منظم برقرار کنند که این اعمال خود در پاسداری و مقاومت آنان تأثیر زیادی دارد... این اسرا که تقریباً مسائل اسارت برای شان جا افتاده است، عملاً سعی می کنند که علی رغم ادغام بودن با اسرای عملیات گوناگون، با دشمن مبارزه کرده و بهانه ای ندهند که باعث فشار وارد کردن بر آن ها شود.

اسرای خیبر و بدر کلاً جدای از دیگر اسرا نگه داری می شوند و رژیم عراق برای استفادة تبلیغاتی از آن ها به ویژه اسرای عملیات خیبر، فشار زیادی را بر آن ها وارد کرده و آن ها را تحت شدیدترین انواع شکنجه ها و ضرب و شتم ها قرار داد که عملاً آن ها هیچ گونه بهانة تبلیغاتی به رژیم بغداد ندادند و رژیم بعث به ناچار و یا طبق دستورات اربابانش حدود ٤٥٠نفر از اسرای کم سن و سال عملیات خیبر را در اردوگاه "رمادی ٢ "جمع کرده و با همکاری مزدوران ایرانی که اکثراً از گروه های ضدانقلاب بودند، در پوشش تأسیس مدرسه و رفتار انسان دوستانه، به القاء افکار و خواسته های ضدانقلابی و به انحراف کشیدن و فاسد نمودن آن ها اقدام کرد و با ظاهرسازی و دعوت از خبرنگاران رسانه های استکبار غربی تلاش

[١] ٧. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریة "گزارش های ویژه"، شماره ١٠٥ (١٢/٤/١٣٦٤)، صص ٣ تا ٦.

[٢] ٨. روزنامة اطلاعات، ١٢/٤/١٣٦٤، ص ٢.