دنیا در دست داریم و بهترین پایة قدرت متعلق به این راه است... دنیا هم از همین می ترسد. این طور نیست که ما خیال کنیم که این ها این مسئله را نفهمیده اند و تازه برخورد کرده اند... تقریباً در همة دوران استعمار وقتی اجانب در کشورهای اسلامی می آمدند، از اسلام وحشت داشتند...

در دوران صفوی همان اوایلی که اروپایی ها به ایران آمده و با دربار صفوی رابطه برقرار کردند و آن موقع از عثمانی ها می ترسیدند و با صفوی ها متحد شدند تا عثمانی ها را از پای دربیاورند. البته این هم از اشتباهات بزرگ صفوی هاست که اروپایی ها را از قدرت عظیم عثمانی ها راحت ساختند. البته ما عثمانی ها را واقعاً یک کشور اسلامی نمی دانیم تاریخ هم آنها را خیلی مسلمان نمی داند اما به هر حال تنها نیرویی که آن زمان در مقابل همه اروپایی ها ایستاده بود، عثمانی ها بودند و این اشتباه استراتژیکی بود که ایرانی ها کردند و این وحدت را به هم زدند و از پشت به آن ها خنجر زدند، البته ممکن است ایرانی ها ادلة قابل قبولی برای خود داشتند، اما به هر حال این جبهه را شکستند.»

وی افزود: «انقلاب اسلامی مردم ایران یک دفعه آرامش استعمارگران را به هم زد و کاری را که قرن ها روی آن زحمت کشیده بودند، از میان برد. این ها ابتدا فکر می کردند روحانیت و مردم را می توانند در مقابل مارکسیست ها در استخدام بگیرند و به افرادی مثل این لیبرال ها دل باخته بودند. مسئله دیگری که این ها فکر می کردند این بود که اسلام باید در محدودة ایران مطرح شود تا احساس ناسیونالیستی ما قوی شده و اسلام را محصور نماییم... یکی دیگر از کارهای بزرگی که آن ها شروع کردند و شکست خوردند و در آینده شما باید مواظب باشید و آن ها را شکست شان بدهید، این است که این ها این انقلاب را، انقلاب شیعی معرفی کنند. من قبول دارم که خواست گاه این انقلاب، جایی بوده که افکار شیعه حاکم است اما ما از متن اسلام الهام می گیریم و شیعه را هم متن اسلام می دانیم... بنابراین، این انقلاب، اسلامی است و اگر اسم شیعی روی آن می گذاریم، به خاطر آن است که رهبرش شیعه بوده و مردمی که بیش تر آمدند (در صحنه انقلاب)، شیعه بودند و الا همان اسلام است.»

هاشمی رفسنجانی به برخورد متفاوت مخالفان با ایران و عراق اشاره کرد و گفت: «گاه که ما یک اشتباه کوچک سیاسی در اظهارات مان بکنیم، آن را بزرگ می کنند، اما دشمنان ما مثلاً به اظهارات صدام توجهی نمی کنند. همین چند روز پیش صدام یک حرفی زد که نشان ورشکستگی او بود ولی دنیا هیچ توجهی به آن نکرد. صدام در مصاحبه با مصری ها با سؤال یکی از خبرنگارها مواجه می شود که پرسید: "کارگران و کارکنان مصری که در عراق هستند از شما گله دارند که پول و حقوق این ها را نمی دهید." مدتی اخبار منتشر می شد که عراق قادر به پرداخت ارز و حقوق کارگران خارجی نیست اما هیچ وقت عراقی ها سند نداده بودند