زدن به مسائل قومی را به طور دقیق برای شان موشکافی کنید. خود پیغمبر اسلام(ص) عرب بودند؛ حضرت امام از فرزندان پیغمبر هستند. روزنامه باید خیلی روی این مسائل کار کند و اتفاقاً حضور شما در خوزستان می تواند مقدمه ای برای پی گیری و طرح سالم این مسائل باشد. بروید خدماتی را که این ها به انقلاب کرده اند، پیدا کنید. این کار هم باید به تدریج صورت بگیرد و همان هیئتی که گفتم، می تواند با حوصله روی این مسئله کار کند.»

"ویژگی های یک روزنامه مطلوب" نیز از جمله مباحث بود؛ در این باره آقای جمی گفت: «بایستی روزنامه یک حالتی داشته باشد که جامع متفرقان باشد؛ محوری باشد که در جامعه بی طرفی اش ثابت باشد و به هیچ گروهی و به هیچ دسته ای چسبیده نشود تا تمام مردم با نظرهای مختلفی که دارند، روزنامه تکیه گاه شان باشد. یعنی روزنامه خط مشی اش طوری باشد که تکیه گاه تمام مردمان با حسن نیت باشد، مثلاً الآن در ایران، ما وقتی تقسیم بکنیم، یک عده ای هستند که ضدانقلاب اند - که روشن است و کاری به آن ها نداریم و روزنامه باید با آن ها مخالف باشد - ولی جمع کثیری که باقی می مانند، آن ها موافق انقلاب اند؛ در بین همین ها ممکن است سلیقه های مختلف وجود داشته باشد، همه انقلابی اند، همه خط امامی هستند، همه در راه هستند ولی دارای سلیقه های مختلفی می باشند. روزنامه باید طوری قدم بردارد که تمام این ها یعنی دارندگان سلیقه های مختلف، به روزنامه اعتماد داشته باشند و روزنامه به همه آن ها بتواند جهت بدهد. یعنی در واقع روزنامه باید بشود عامل وحدت و باز کند فرهنگ را برای همة این صاحبان سلیقه، به خصوص در بعد سیاسی که می دانید ما امروز با هجوم همة سیاست های استعماری روبه رو و مبتلا هستیم.»

در آخر گزارش، خبرنگار روزنامه افزوده است:

«نیم ساعت بعد از این ملاقات در حالی که هنوز در آبادان به سر می بریم شاهد بمباران سنگین شهر آبادان به وسیله سه فروند هواپیمای دشمن هستیم که در این بمباران تعداد زیادی از خانه های احمدآباد در طول مسافت حدود یک کیلومتر ویران می شود و عده ای شهید و مجروح می گردند. ما در فاصله بیست متری تا مسیر انفجار بمب ها قرار داریم و تمامی وسایل مغازه ای که به داخل آن ها پناه برده ایم از دو طرف قفسه های داخل مغازه به سر و روی مان می ریزد و تمام شیشه ها خرد می شود. بمباران حدود نیم دقیقه به طول می انجامد و ٩ بمب هر کدام به فاصله چند ثانیه در محله احمدآباد منفجر می شود. تا نیم ساعت بعد به جز دود سیاه رنگی که از انفجار بمب ها ناشی شده و با گرد و خاک شدید همراه است و دید چشم را تا دو متری محدود کرده است، چیزی دیده نمی شود. بوی باروت سراسر خیابان را پر کرده و آن ها به زیر سقف ها پناه برده اند و ترکش یا موج انفجار به آن ها صدمه زده، یکی یکی دور هم جمع می شوند و خبرنگار آبادان که همراه مان است می گوید با وجود این که از اول جنگ در آبادان به سر می برده، هیچ وقت شاهد چنین حمله سنگینی