روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٧٧ - روزشمار جنگ چهارشنبه / ٩ مرداد ١٣٦٤ /١٢ ذیقعده ١٤٠٥ /٣١ ژوئیه ١٩٨٥

می رسد. بیش تر مراکز اجرایی بغداد را هم اینک زن ها اداره می کنند و صنایع همگانی مثل تلفن و برق را مصری ها می گردانند.

اما مطمئناً چیزی که جدی تر است، چگونگی وضعیت درآمدهای نفتی عراق است. برای کاستن از بار مالی جنگ، مقامات عراقی شدیداً بر روی دو خط لولة نفتی جدید حساب می کنند که از عربستان می گذرد و حوزة نفتی کرکوک در شمال را به خط لولة عربستان که نفت خام را به دریای سرخ می رساند، متصل می سازد.

اولین لوله قرار است در سپتامبر (شهریور) آمادة بهره برداری شود و ظرفیت صدور نفت عراق را نیم میلیون بشکه در روز افزایش داده، اما سهم صدور نفت عراق در اوپک تنها ٢/١ میلیون بشکه در روز است که این کشور یک میلیون بشکة آن را از طریق خط لوله ای که از ترکیه می گذرد صادر می کند و ٢٠٠ هزار بشکه را نیز توسط کامیون های نفت کش به عقبه و ترکیه می فرستند. بنابراین، عراق مجبور است برای افزایش سهمیة نفت خود در اوپک تلاش کند که افزایش سهمیه عراق به دلیل قیمت های رو به کاهش نفت باید به کاهش سهمیه دیگر اعضا بینجامد.

در این حال، سعودی ها و کویتی ها که بیش از همه ضرر می کنند، در صدد کاستن از کمک مالی یی هستند که تاکنون به عراق می نمودند. این دو رژیم پنج سال پیش هنگامی که صدام حسین جنگ را آغاز کرد، با اشتیاق تمام، کمک های مالی خود را در اختیار حکومت عراق قرار دادند، اما هم اکنون قدرت های بزرگ تری نیز هستند که مایل به حفظ رژیم صدام می باشند.

به واسطة ادامة ترس و تنفری که در واشنگتن نسبت به ایران حس می شود، حکومت ریگان اکنون با مهربانی بر بغداد می نگرد. سفارت جدید ایالات متحده در بغداد توسعه یافته است. ایالات متحده ادعا می کند که در این جنگ بی طرف است اما همان گونه که یک دیپلمات امریکایی در خاورمیانه به آن اشاره کرد: "بی طرفی به این معنی نیست که ما احساس هم دردی نداریم." وی سپس در مورد عدم مشروعیت عراق و بی ثباتی سیاسی حکومت عراق گفت: "عراق از لحاظ حقوق بشر، لیست کاملاً ترسناکی دارد: مخالفان سیاسی به جوخه های اعدام سپرده می شوند؛ ناراضیان شکنجه می شوند؛ متهمین به انتقاد از رژیم، در زندان ابوغریب زندانی می شوند و وادارشان می کنند که زن های شان را ببینند که چگونه توسط مردان امنیتی صدام مورد هتک ناموس قرار می گیرند؛ بعضی از زندانیان مجبور به مشاهدة شکنجة فرزندان شان شده اند." این رژیمی است که اکنون امریکا با آن احساس هم دردی می کند و این دلیل دیگری است که چرا امریکا در خاورمیانه مورد تنفر بیش تری واقع می شود.

اما واشنگتن همچنان دوستی رژیم صدام با مسکو را در یکی از عجیب ترین اتحادها در