روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢١ - مقدمه
١- جنگ شهرها
اولین روز کتاب، اوج مرحلة دوّم جنگ شهرها و البته آخرین روز آن است. عراق در یک جنگ روانی کوشید ابتدا بالاترین میزان هجوم به مناطق مسکونی را در ذهن مردم به نحو وحشت ناکی ترسیم کند و سپس در اوج آن را متوقف مشروط اعلام کند و به این ترتیب، مردم را به صورت عامل فشار علیه نظام و در راستای مقاصد و شروط خویش تحریک و بسیج سازد.
حملة عراق به مناطق مسکونی از همان آغاز جنگ شروع و به تناوب در مناطق مختلف دنبال شده بود، ولی اوایل اسفند ١٣٦٣ چند روز بعد از آغاز مقابلة ایران، عنوان "جنگ شهرها" به خود گرفت.
اولین مرحلة جنگ شهرها از اوایل اسفند ١٣٦٣ شروع شد و حدود یک ماه ونیم ادامه یافت و در ١٧/١/١٣٦٤ تمام شد. طی این مدت، ٢٩ شهر و چندین روستای ایران ١١٨ بار بمباران شد که حاصل آن، ١٢٢٧ شهید، ٤٦٨٢ مجروح و خسارات مالی فراوان بود.
مرحلة دوم جنگ شهرها، ٥ خرداد ١٣٦٤ شروع شد و تا ٢٤ همین ماه یعنی تا اولین روز مربوط به مقطع زمانی کتاب حاضر، ادامه یافت.
در این مرحله مناطق مسکونی ایران بیش از یک صد بار مورد اصابت بمب ها و موشک های عراقی قرار گرفت که بیش از ٦٠٠ شهید و ١٣٠٠ مجروح به جای گذاشت و خسارات مالی فراوانی در پی آورد. در آخرین روز این مرحله، عراق شهرهای قزوین، اصفهان، کاشان و دو بار تهران را هدف حملة هوایی قرار داد و نیز در ساعت٣٠: ٨ صبح، هم زمان ٩ شهر (دزفول، نهاوند، رامهرمز، مسجد سلیمان، بروجرد، خرم آباد، کرمان و اسلام آباد) را هدف حملة موشکی قرار داد.
آخرین روز این مرحلة جنگ شهرها، یعنی روز قدس، یک نقطة عطف محسوب می شد: عراق از حدود سه هفته قبل از این روز با تداوم بمباران شهرها و تهدید مکرر به افزایش وسعت آن، کوشیده بود مردم و مسئولان ایران را به انفعال بکشاند و اثر آن را در عدم استقبال مردم از مراسم روز قدس، ظاهر سازد، اما مسئولان ایران مردم را به نوعی رفراندوم در اعلام حمایت از جنگ دعوت کردند، بنابراین حضور یا عدم حضور مردم در روز قدس، معنای خاصی یافت و عراق نیز به همین دلیل بر فشارهای روانی و نظامی خود افزود و مکرراً تهدید می کرد که در روز قدس از سلاح هایی به مراتب مخرب تر و خطرناک تر علیه شهرهای ایران استفاده خواهد کرد.
با این همه، روز قدس (در سال ١٣٦٤) یک روز استثنایی بود و بیش تر از هر سال مردم برای شرکت در آن هجوم آوردند. در این مراسم حاضران بیش تر از مسئله اسرائیل، مسئله جنگ را مورد توجه قرار دادند و برای تداوم جنگ تا پیروزی و احقاق حقوق جمهوری اسلامی