در این میان طبیعی بود که یگان هایی که اطلاعات کافی نداشتند، حساسیتی در مورد رعایت پوشش و حفاظت اطلاعات نیز نداشته باشند و در تعویض نیرو و ستون کشی و ... اصول و ضوابط مقرر را آن طور که شاید و باید اجرا نکنند. در همین زمینه "احمدسوداگر" مسئول اطلاعات و عملیات قرارگاه نجف، در این جلسه گزارش داد: «ارتش رعایت اصول حفاظتی را نکرده و آن گونه که برای نقل و انتقالات برآورد کرده بودیم، عمل نشد و ترددها تقریباً چهار برابر میزان تعیین شده، افزایش یافت.» از سوی دیگر، شلوغی و سرو صدای ناشی از تخلیة اجباری ژاندارمری و نیز حضور یگان های جدید در منطقة عملیاتی نیز سبب شده بود تا این موضوع جدی شود که آیا اصل غافل گیری رعایت شده یا عملیات به اصطلاح "لو" رفته است. در مجموع در اذهان فرماندهان حاضر در جلسه احساس می شد که خطر از بین رفتن حفاظت وجود دارد و باید با پیش بینی ها و اقداماتی بکوشند تا ذهن دشمن را بار دیگر عادی سازند.

در جلسه همچنین مطرح شد که بخشی از نیروهای ژاندارمری، حاضر به تخلیة منطقه شده اند، اما این کار را بدون رعایت نکات لازم حفاظتی انجام می دهند و برخی دیگر از نیروها اساساً حاضر به تحویل خط به سپاه نیستند و مقاومت می کنند. احمد سوداگر گفت: «این ها پنج سال است در این خط هستند و نمی روند.» علی شمخانی نیز گفت: «شما یک جلسة ناهار بگذارید و بگویید شورای عالی دفاع گفته خط پدافندی سپاه این جا باشد، چون ارتش آتش دارد و نیرو ندارد و سپاه بر عکس است. این خط چون نیرو می خواهد و به آتش احتیاج ندارد، قرار شده ما آن را بپوشانیم.»

١٢/٥/١٣٦٤: در قرارگاه خاتم الانبیا(ص) توافق شد که به لحاظ رعایت مسائل حفاظتی، خارج کردن مردم در دو مرحله انجام شود: در مرحلة اول که یک ماه بعد اقدام می شود، از شهر آبادان تا اول پیچ بهمن شیر و در مرحلة بعدی که دو ماه بعد خواهد بود، منطقة دوم که در پایین منطقة اول واقع شده است، تخلیه شود. نکتة مهم طرح، این بود که جهت عادی کردن وضعیت منطقه و نیز انحراف ذهن دشمن از تحولاتی که شاهد آن بود، این تصمیم نیز گرفته شد که نه تنها فعلاً از اخراج مردم محلی خودداری شود بلکه حضور آنان را تا حواشی اروندرود نیز گسترش دهند و "خرماچینی" بهانه و عامل و زمینه ساز و پوشش این حضور باشد.

١٧/٥/١٣٦٤: علاوه بر این امور حفاظت و غافل گیری که با هم مرتبط است، موضوع سومی هم بود: "فریب دشمن" که از مسائل مهم عملیات بود. به عنوان نمونه، طرح پخش سروصدا از طریق بلندگو در همة مناطق، بخشی از برنامة فریب دشمن بود که در این روز فرماندهی در نامه ای آن را به واحد تبلیغات ابلاغ کرد.