و از آن طرف، این حرکت احمقانه باعث شد که ما در مدینة بعد، راه پیمایی باشکوهی انجام دهیم و با این که در طول این چند سال تقیه می کردیم و در رابطه با جنگ و صدام شعار نمی دادیم (چون معتقد بودیم مسئله جنگ ایران و عراق نیست بلکه مسئله اسلام و کفر است)، این بار در تشییع جنازة مرحوم فیضی، مسئله جنگ را مطرح کردیم و جنایات صدام را برملا ساختیم و برای مسلمانان نیز باعث شد که سازش با این از خدا بی خبران ستم کار معنی ندارد، زیرا ما در مدینه نه مرکز جنگی داشتیم و نه به بعثی ها حمله کرده بودیم، تازه در مقابل حملة آن ها، برای خاطر اسلام، صبر کردیم و همچنین برای مردم ثابت کردیم که صدام کافر و ملحد است و این بعثی ها اعتقاد به خدا و اسلام ندارند و این همه فیضی که ما از شهادت مرحوم "فیضی" بردیم، اگر چنین حادثه ای اتفاق نمی افتاد، برای ما میسر نبود.

در این جریان روشن شد که خطر صدام برای عربستان و حکومت های عربی همسایه خیلی بیش تر از خطر او برای ایران است. در این زمان که صدام این قدر ضعیف شده و همواره از کویت و عربستان گدایی می کند، نسبت به عربستان آن قدر قلدری و خشونت دارد که در داخل مدینه، جلو چشم پلیس، مأمورین او یک نفر را به قتل می رسانند (چه ایرانی باشد و چه غیرایرانی) و پلیس عربستان جرأت دست گیر کردن آنان را ندارد.

این بزرگ ترین دلیل است بر این که صدام برای عربستان خطر دارد، یعنی عربستان باید بفهمد صدام که در حال ضعفش این قدر قلدری می کند، اگر از چنگ جمهوری اسلامی ایران خلاص شود و خیالش آسوده گردد، چه به روزگار حکومت هایی مانند عربستان خواهد آورد.

دولت عربستان باید بداند که اگر بخواهد این گونه ضعیف عمل کند، ما ناگزیر هستیم برای حفاظت از حجاج ایرانی و جلوگیری از این تعرضات، خودمان دست به کار شویم و در آن موقع طبیعی است که پلیس عربستان و همة دست اندرکاران آن دولت، پشیمان خواهند شد.[١]

٢٤٨

در پی تشدید اقدامات خصمانة مقام های دولت کویت علیه اتباع ایرانی مقیم این کشور و ضبط بی دلیل اموال آنان به وسیلة مأموران کویتی، سفارت جمهوری اسلامی ایران در کویت با ارسال یادداشتی به وزارت خارجة آن کشور به این امر اعتراض کرد.

سفارت جمهوری اسلامی در این یادداشت ضمن یادآوری مقررات و قوانین بین المللی در مورد رفتار با اتباع خارجی، بر لزوم رعایت این مقررات در خصوص احترام به شرافت انسانی و جلوگیری از تعدی به شخصیت و اموال اتباع کشورهای بیگانه به ویژه برادران مسلمان و همسایه، تأکید کرد.

[١] ١٣. روزنامة اطلاعات، ١٧/٤/١٣٦٤، صص ٨ تا ١٢.