رئیس جمهور عراق در ادامه با اشاره به عملیات های محدود جمهوری اسلامی، آن را روی گردانی مردم از جنگ تعبیر کرد: «عدم روش به کارگیری امواج انسانی در جنگ و جایگزینی آن به حملات گروه های اندک ایرانی ها، بیان گر ضعف ایران و برگشت مردم در زمینة پشتیبانی از جنگ است.» وی سپس ادعا کرد که ارادة جنگ جویان ایرانی در حال حاضر همانند ارادة آنان در طول سال های گذشته نمی باشد. صدام افزود:«زمانی که رهبران ایران به این نتیجه برسند که جنگ ممکن است زیان هایی به آن ها برساند، مطمئن هستم که آنان مسئله جنگ را از طریق یک فتوای مستقیم یا غیر مستقیم حل خواهند کرد.» وی در ادامه تأکید کرده که عراق نمی خواهد در تاریخ به عنوان "پل ایرانی ها برای اشغال سایر کشورهای عربی خلیج فارس"، معرفی شود.[١]

٤٢٨

"ژاک شیراک" نخست وزیر اسبق فرانسه، یک بار دیگر با ابراز مواضع خصمانه در مورد ایران، حمایت شدید خود از عراق را اعلام کرد. وی در مصاحبه با تلویزیون بغداد گفت: «کارشناسان نظامی جهان متفق القول اند که ایران هرگز قادر نیست جنگ با عراق را به سود خود پایان دهد و یا این که به مرزهای بین المللی عراق رخنه نماید. عراق قادر شده است ارتش عظیمی تأسیس کند و تجارب نظامی بی نظیری را به دست آورد. عراق سیاست روشنی در پیش گرفته و توانسته است پروژه های اقتصادی و اجتماعی بزرگی را به انجام برساند.»[٢]

٤٢٩

سازمان بین المللی حقوق بشر که مرکز آن در پاریس است، در نامه ای به "صدام حسین" رئیس جمهور عراق، موارد متعددی از سفاکی های حکومت عراق و نقض حقوق بشر در مورد خانوادة حکیم را همراه با توجیه هایی گوشزد کرده و پس از توصیه هایی، افزوده است که در صورت عمل نکردن صدام به این توصیه ها، حکومت عراق از افکار عمومی جهان مصون نخواهد ماند. متن این نامه - که آدرس کامل فرستنده و گیرنده را دارد و به عنوان یک سند رسمی انتشار یافته - چنین است.

"جناب صدام حسین، رئیس جمهوری عراق"

عالی جناب! این سازمان که سازمان غیردولتی و مورد اعتماد سازمان بین المللی و پارلمان اروپا می باشد، نگرانی شدید خود را نسبت به سرنوشت بیش از هفتاد تن از علما، اساتید و اندیش مندان از خاندان حکیم که از دو سال پیش در کشور شما در بازداشت به سر می برند، اعلام می دارد، بدین ترتیب که در تاریخ ١٠/٥/١٩٨٣ بازداشت نود تن از افراد این خانواده به وسیله عمال شما به مرحله اجرا درآمده است، سپس شش تن از شخصیت ها در تاریخ ١٣/٥/١٩٨٣ به جوخة اعدام سپرده شدند و پس از آن در تاریخ ٥/٣/١٩٨٥ ده تن دیگر از آنان اعدام شدند و سرنوشت دیگر افراد این خاندان که تاکنون در بازداشت می باشند، مبهم

[١] ١٣. دفتر سیاسی نمایندگی امام در سپاه، بولتن "رویدادها"، شمارة ٥٥ ، ١٥/٥/١٣٦٤، ص٧ مصاحبة روزنامه کویتی "السیاسه"، با صدام حسین، ٦/٥/١٣٦٤.

[٢] ١٤. مأخذ ٤، ص٣٤، بخش عربی رادیو امان.