ابوموسی: «در حقیقت چندی است که نیروهای مرتجع عرب، تصمیم دارند که این اجلاس را برگزار کنند، اما نیروهای مترقی مانند سوریه و جماهیر لیبی سعی می کنند این اجلاس را به تعویق بیندازند تا این که همه درک کنند که در موقعیت فعلی منطقه و شرایطی که در آن زندگی می کنند، برگزاری چنین اجلاسی به نفع طرح های امریکا خواهد بود. ما معتقدیم که تجاوز اسرائیل در سال ١٩٨٢ به لبنان سه هدف را دنبال می کند:

١- به زیر سلطه کشیدن فلسطینی ها در راستای پیمان کمپ دیوید.

٢- به زیر فرمان کشیدن سوریه (به منظور یاد شده).

٣- ایجاد یک حکومت در لبنان جهت پیوستن به طرح های توطئه آمیز امریکا - اسرائیل.

اما با شکست خوردن اهداف یاد شده در بالا و خنثی شدن طرح ضربه زدن به نیروهای فلسطینی و کوبیدن آن ها و علی رغم توطئه بزرگی که در داخل صفوف نیروهای مقاومت به رهبری عرفات و انحراف او و باز تن ندادن سوریه به دیکته کردن طرح امریکا و نیز عدم توان در ایجاد دولتی قوی و وابسته در لبنان توسط امریکا و اسرائیل، امریکا بار دیگر شیوه دیگری را برای تحمیل پیمان کمپ دیوید پیش می گیرد که این راه جدید، راه اردن است.»

ابوموسی افزود: «دیدیم که رهبری سازمان آزادی بخش که در یاسرعرفات و خط او خلاصه می شد، به سوی مصر و کمپ دیوید و حسنی مبارک می رود، سپس رو به سوی اردن می کند و آنچه را که به دروغ "کنفدراسیون" نامیده می شود، مطرح می سازد اما در حقیقت پایه ای برای ایجاد چنین اتحادی وجود ندارد، زیرا در یک طرف کشوری به نام اردن قرار دارد که دارای مؤسسات و نظام منحصر به خود و کشور به معنای کلمه است و در سوی دیگر انقلابی وجود دارد که در همة نقاط جهان پراکنده است که موجودیتی برابر و هم سنگ اردن ندارد.

ظاهراً برای توجیه توطئه، چنین اتحادی مطرح می شود و بدین ترتیب یاسرعرفات مذاکره در این زمینه را در چیزی به نام قطع نامة ١١ فوریه به پایان می برد که این قطع نامه در راستای قطع نامه ٢٤٢ شورای امنیت می باشد و می دانیم که قطع نامه ٢٤٢ به نفع مسئله فلسطین و اعراب نیست و یک راه حل ملی برای قضیة فلسطین و اعراب نیست و یک راه حل ملی برای قضیه فلسطین در آن پیش بینی نشده است و این زمینة سیاسی بود که قطع نامه ١١ فوریه براساس آن بنیاد گذاشته شد و از این جاست که می بینیم امریکا با اصرار و پافشاری می کوشد کنفرانس سران عرب پس از گذشت یک زمان طولانی، منعقد شود و در آن، سه مسئله به همان صورتی که اشاره گردید، طرح و عنوان شود.

مسئله اول: مشروعیت بخشیدن به قرارداد ١١ فوریه.

مسئله دوم: طرح جنگ عراق با ایران که شاه حسن نیز رسماً به آن اشاره کرده است. آن ها می خواهند تحت یک پوشش کاری سیاسی از سوی رژیم های عربی، عراق را در جنگ