تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٠ - شرح آيات

آرى، هر عمل صالحى كه امروز انجام مى‌دهى فردا به صورت بهشتهايى وسيع كه در آنجا به اذن خدا زندگى جاويد دارى در مى‌آيد. حتى كلماتى كه بر زبان مى‌آيد و ممكن است در نظر بى‌مقدار آيند مواد اوليه‌اى هستند براى بناى قصرهايى در بهشت.

در حديث از ابو عبد اللَّه (ع) از جد گرامى‌اش رسول اللَّه (ص) روايت شده كه

«كه چون مرا به آسمان گردش مى‌دادند به بهشت داخل شدم در آنجا زمينهايى سفيد ديدم و در آن زمينها ملائكه‌اى بودند كه بناهايى بر مى‌آوردند از خشتى از طلا و خشتى از نقره، و گاهى هم دست از كار مى‌كشيدند. از ايشان پرسيدم سبب چيست كه گاه كار مى‌كنيد و گاه از كار باز مى‌ايستيد. گفتند: دست از كار مى‌كشيم تا هزينه ما برسد. پرسيدم هزينه شما چيست: گفتند: اين است كه مؤمن در دنيا بگويد سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اكبر چون بگويد مى‌سازيم و چون نگويد دست از كار باز مى‌داريم». [٦] [٧٧] سپس بيان مى‌دارد كه كسانى كه به اموال دنيا دلبسته‌اند و چنان مى‌پندارند كه هر كار كه مى‌كنند بايد براى گردآورى مال و افزونى و فرزندان باشد در خطايى بزرگ‌اند. زيرا زينت دنيوى چيزى نيست كه حتما به دست آيد بلكه گاه به دست مى‌آيد و گاه نمى‌آيد.

اگر فرض بر اين باشد كه آن را حاصل مى‌كند، نمى‌تواند تضمين كند كه رحمت است. بلكه گاه سبب عذاب مى‌شود. خواه در دنيا و خواه در آخرت.

بالآخره چه بسا انسان چيزى را حاصل كند كه براى دنيايش سودمند باشد ولى براى آخرتش زيانمند.

بنا بر اين نبايد همه اهتمام و همه كوشش خود را منحصر به جمع‌آورى مال و/ ٩٣ فرزند كند. انسان نبايد جز به خدا تمسك جويد و نبايد براى خود معبودى جز خداى‌