تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٢ - شفاعت باطل

اين سخن بدان گفتند تا مدعى شوند كه ما فرزندان خدا يا فرزندان پرهيزگاران هستيم چگونه ممكن است به جهنم داخل شويم و مسلم است كه خدا ما را عذاب نمى‌كند.

قرآن اين انديشه را از اساس باطل مى‌كند.

[٨٩] لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا هر آينه سخنى زشت آورده‌ايد.» يعنى دروغى بزرگ مى‌گوييد. اللَّه است كه آسمانها و زمين را آفريده و منظومه‌هاى شمسى را خلق كرده و مجردات و فضاى لايتناها را پديد آورده است اگر او را فرزندى مى‌بود، مى‌بايست كه فرزند هم در همان سطح بوده باشد.

[٩٠] تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا نزديك است كه از اين سخن آسمانها بشكافند و زمين شكافته شود و كوه‌ها فرو افتند و در هم ريزند.» آسمانها و زمين و كوه‌ها را تحمل اين دروغ نيست و قرآن كريم اين معنى را بدين گونه بيان داشته كه براى ما توضيح دهد كه اين سخن در مقياس حق سخنى خرد نيست. آن خداوندى كه آسمانها را آفريده كه ستارگانش را كس شمار نتواند كرد و زمينى چنين پهناور را بيافريده، آيا ممكن است كه براى خود فرزند برگزيند.

اين انديشه‌اى است كه به هيچ روى با مقياسهاى عقل جور در نمى‌آيد.

يتفطّرن، يعنى شكاف بر مى‌دارد.

شايد آيه اشاره ديگرى هم دارد و آن اين كه چنين دروغ بزرگى جنايات بسيارى را سبب شد تا جايى كه گويى آسمانها و زمين شكاف برداشت و كوه‌ها به ويرانى كشيده شد، همچون جنايات نازيسم در جهان يا نژادپرستهاى آفريقا و يا جنايات امريكا و شوروى سابق و ديگر مستكبران جهان./ ١٠٨ هنگامى كه در صدد يافتن ريشه‌هاى تمامى اين جنايات برمى‌آييم، مى‌بينيم كه اين ريشه‌ها در زمين نژاد پرستى رشد مى‌كند، چه، آن برخاسته از خودمحورى آدمى و اين اعتقاد اوست كه وى از نظايرش برتر است.

مثلا به اين انديشه نژادپرست بنگريد كه چگونه گمان مى‌كند تمدّن از نژاد