تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥ - خدا ميراث بر است

گروه‌هاى مختلف تقسيم نمى‌شدند، بلكه همه چنگ در ريسمان خدا مى‌زدند.

در حديث شريف آمده است كه در روز قيامت گوسفندى را مى‌آورند و بين اهل بهشت و اهل جهنم قرار مى‌دهند. و اين در موقعى است كه اهل بهشت در نعمت خود متنعم هستند و اهل دوزخ در عذاب خود معذب.

منادى ندا مى‌دهد كه اى بهشتيان اين گوسفند را مى‌شناسيد؟ او مرگ است و اكنون او را مى‌كشند. در اين هنگام حسرت بزرگ نصيب اهل جهنم است كه نمى‌ميرند تا از عذاب خلاصى يابند و عذابشان تخفيف نمى‌يابد. اگر مرگ در آخرت موجود مى‌بود، اهل بهشت از شادمانى و خوشى مى‌مردند و اهل جهنم از حسرت جاويدانى در آتش. اكنون كه مرگ كشته شده يكى در نعمت جاويد خواهد بود و يكى در عذاب جاويد.

/ ٤٩

خدا ميراث بر است‌

[٤٠] إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْها وَ إِلَيْنا يُرْجَعُونَ‌ هر آينه ما زمين را و هر كه بر روى آن است به ارث مى‌بريم و همه به نزد ما باز گرداننده مى‌شوند.

اين زمين با همه زيبائيها و نعمتهايش از آن آنها نيست. به ما باز مى‌گردد و ما وارث آن هستيم و آنان خود به نزد ما باز مى‌گردند، تا حساب اعمال خود را پس بدهند كه چرا براى اين نعمتهاى اندك و ناپايدار اختلاف مى‌كردند.

از اين رو مى‌گوييم: اختلافهاى انسانى بويژه اختلافهايى كه در چهار چوب اديان و رسالتهاى آسمانى جاى مى‌گيرد بايد به دو طريق از ميان برده شود

اوّل: با ياد آوردن خدا به مردم تا به آفريننده هستى ايمان آورند.

دوم: با ياد آوردن روز رستاخيز به مردم.

آرى، اگر مردم پروردگار خود را مى‌شناختند، اختلافات به پايان مى‌رسيد.

اگر مردم مى‌دانستند كه در روز رستاخيز در پيشگاه عدل الهى حاضر خواهند شد گرد اختلاف نمى‌گشتند. اختلاف ثمره جهل است و چون خدا شناخته شد و به‌