تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٥ - ٢- شگفتيهاى ستاره شعرى

با اين توصيف بايد ديد كه اين ستاره شگفت‌انگيز از چه عنصرى تشكيل يافته كه اينهمه فشرده است؟

ج: ستاره شعرى كه در قرن ما در فصل زمستان ظاهر مى‌شود، لكن در عصر منجمين قديم مصر ظهور اين كوكب با آغاز تابستان مقارن بوده، كره بسيار عظيمى است كه حجم آن ٢٠ برابر كره آفتاب است، و فاصله آن از ما، نسبت به فاصله خورشيد از زمين فوق العاده زياد است، به طورى كه اين فاصله را يك ميليون برابر فاصله آفتاب برآورد كرده‌اند! مى‌دانيم سرعت سير نور در ثانيه ٣٠٠ هزار كيلومتر است، و نور آفتاب ظرف ٨ دقيقه و ١٣ ثانيه به ما مى‌رسد، در حالى كه فاصله آن از ماه ١٥ ميليون كيلومتر است، اما اگر تعجب نكنيد نخستين شعاع كره شعرى پس از حدود ١٠ سال به ما مى‌رسد! حال محاسبه كنيد كه فاصله‌اش چه اندازه است؟

د- شعراى يمانى ستاره‌اى همراه دارد كه از ستارگان مرموز آسمان است، اولين بار دانشمندى به نام" بسل" به وجود آن پى برد و اين در سال ١٨٤٤ ميلادى بود، اما در سال ١٨٦٢ با تلسكوپ مشاهده شده، دوره گردش ستاره همراه به دور ستاره اصلى ٥٠ سال است! [١] اينها همه نشان مى‌دهد كه تعبيرات قرآن تا چه اندازه پر معنى است، و در كوچكترين تعبيراتش حقايقى نهفته شده كه اگر در روز نزولش كاملا مشخص نبوده با گذشت زمان روشن شده است.

[١]" دائرة المعارف الاسلاميه" ماده شعرى، و" فرهنگ‌نامه" ماده ستاره، و" دائرة المعارف فارسى مصاحب" ماده شعرى.