تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٩ - در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد

در دو رنج، و رسيدن به اين همه مواهب، خود نيز لذتى است، درست همانطور كه انسان هنگامى كه از سفر خطرناكى باز مى‌گردد و در محيط امن و امان مى‌نشيند با همسران خود وضع گذشته را گفتگو كرده و از نجاتشان اظهار خوشحالى مى‌كنند.

*** ٢-" مشفقين" از ماده" اشفاق" به طورى كه" راغب" در" مفردات" مى‌گويد: به معنى" توجه آميخته با ترس" است، هنگامى كه با كلمه" من" متعدى شود مفهوم" خوف" در آن ظاهرتر است، و هنگامى كه با كلمه" فى" متعدى گردد مفهوم" توجه و عنايت" در آن بيشتر است.

اين كلمه در اصل از ماده" شفق" گرفته شده كه همان روشنى آميخته با تاريكى است.

اكنون بايد ديد آنها در دنيا از چه چيز بيم داشتند و نسبت به چه چيز توجه و عنايت؟

در اينجا سه احتمال وجود دارد كه ما همه را در تفسير آيه جمع كرديم، زيرا منافاتى در ميان آنها نيست (ترس از خداوند و توجه به نجات خويشتن- ترس از انحراف خانواده و توجه به امر تربيت آنها- و ترس از دشمنان و توجه به حفظ خويش در برابر آنان) هر چند با توجه به آيات بعد مخصوصا جمله" فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ‌"" خداوند بر ما منت گذارد و از عذاب كشنده حفظ كرد" معنى اول مناسبتر به نظر مى‌رسد.

*** ٣- تعبير به" فِي أَهْلِنا" كه در اينجا معنى گسترده‌اى دارد و همه فرزندان و همسران و دوستان و ياران را شامل مى‌شود، اشاره به اين است كه انسان قاعدتا