تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢١ - تفسير جزاى شما تنها اعمال شما است

بار ديگر براى معرفى آن روز و بيان سرنوشت اين مكذبان به توضيح ديگرى پرداخته مى‌افزايد:" روزى كه آنها با خشونت و عنف به سوى آتش دوزخ رانده مى‌شوند" (يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلى‌ نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا) [١]

***" و به آنها گفته مى‌شود اين همان آتشى است كه آن را انكار مى‌كرديد"! (هذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ‌).

*** و نيز به آنها گفته مى‌شود:" آيا اين سحر است؟ و يا شما نمى‌بينيد"؟

(أَ فَسِحْرٌ هذا أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ‌).

شما پيوسته در دنيا مى‌گفتيد آنچه محمد ص آورده سحر است، او از طريق ساحرى پرده بر چشمهاى ما افكنده تا حقايق را نبينيم، عقل ما را مى‌ربايد و امورى را به نام" معجزه" به ما معرفى مى‌كند و سخنانى را به عنوان" وحى الهى" براى ما مى‌خواند، اما اينها همه بى اساس است، و چيزى جز سحر نيست.

لذا روز قيامت به عنوان سرزنش و توبيخ به هنگامى كه آتش دوزخ را با چشم مى‌بينند و حرارت آن را لمس مى‌كنند به آنها گفته مى‌شود:" آيا اينها سحر است؟ آيا پرده بر چشم شما افكنده شده"؟!

*** همچنين به آنها گفته مى‌شود:" در اين آتش وارد شويد، و بسوزيد، مى‌خواهيد صبر و شكيبايى كنيد، يا بيتابى و جزع، براى شما تفاوتى نمى‌كند"!

---

[١]" دع" (بر وزن جد) به معنى دفع شديد و راندن توأم با خشونت و عنف است.

" يوم" منصوب است به ظرفيت، يا بدل است از" يومئذ" در آيه قبل.