تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٣ - تفسير سوگند به درياى برافروخته!

محفوظى قرار داديم" و در آيه ٢٧ و ٢٨ سوره نازعات آمده" أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها:" آيا آفرينش مجدد شما مهمتر است، يا آفرينش آسمان" كه خداوند آن را بر پا ساخته است، سقفش را برافراشته و آن را منظم و مرتب ساخته.

تعبير به" سقف" ممكن است از اين نظر باشد كه ستارگان و كرات آسمانى آن چنان سراسر آسمان را پوشانده‌اند و به سقفى مى‌مانند، و نيز ممكن است اشاره به" جو اطراف زمين" باشد كه قشر فشرده‌اى از هوا همچون سقف محكمى اطراف آن را فرا گرفته و آن را در برابر هجوم سنگهاى آسمانى و اشعه زيانبار كيهانى به خوبى حفظ مى‌كند.

براى" مسجور" دو معنى در لغت ذكر شده: يكى" برافروخته" و ديگرى" مملو"، راغب در مفردات مى‌گويد:" سجر" (بر وزن فجر) به معنى شعله‌ور ساختن آتش است، و آيه فوق را نيز به همين معنى مى‌داند، او سخنى از معنى دوم به ميان نياورده، ولى مرحوم" طبرسى" در" مجمع البيان" نخستين معنى را همين معنى ذكر مى‌كند، و در بعضى از كتب لغت نيز به آن اشاره شده است.

آيات ديگر قرآن، نيز معنى اول را تاييد مى‌كند، چنان كه در آيه ٧١ و ٧٢ سوره مؤمن مى‌خوانيم‌ يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ‌:

" آنها را در آب سوزان مى‌كشند، سپس در آتش مشتعل خواهند شد".

در سخنان امير مؤمنان على ع در داستان" حديده محماة" به برادرش عقيل نيز مى‌خوانيم كه فرمود:

أ تان من حديدة احماها انسانها للعبه و تجرنى الى نار سجرها جبارها لغضبه‌

:" آيا از آهنى كه انسانى به صورت بازيچه آن را گداخته است ناله مى‌كنى، ولى مرا به سوى آتشى مى‌كشانى كه‌