تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤ - تفسير شهرهاى بلاديده قوم لوط آيت و عبرتى است

تفسير: شهرهاى بلاديده قوم لوط آيت و عبرتى است‌

در تعقيب ماجراى ورود فرشتگان بر ابراهيم و بشارت دادن به او در باره تولد اسحاق بحث از گفتگويى است كه ميان" ابراهيم" و" فرشتگان" در باره قوم" لوط" درگرفت.

توضيح اينكه: ابراهيم پس از تبعيد به شام به دعوت مردم به سوى خداوند و مبارزه با هر گونه شرك و بت‌پرستى ادامه مى‌داد، حضرت" لوط" كه از پيامبران بزرگ بود در عصر او مى‌زيست و احتمالا از سوى او ماموريت يافت كه براى تبليغ و هدايت گمراهان به يكى از مناطق شام (يعنى شهرهاى سدوم) سفر كند، او در ميان قوم گنهكارى آمد كه آلوده به شرك و گناهان بسيارى بودند، و از همه زشت‌تر گناه همجنس‌بازى و لواط بود سرانجام گروهى از فرشتگان مامور هلاك اين قوم شدند اما قبلا نزد ابراهيم آمدند.

ابراهيم از وضع ميهمان فهميد اينها به دنبال كار مهمى مى‌روند، و تنها براى بشارت تولد فرزند نزد او نيامده‌اند، چرا كه براى چنين بشارتى يك نفر كافى بود، و يا به خاطر عجله‌اى كه در حركت داشتند احساس كرد ماموريت مهمى دارند.

لذا در نخستين آيه مورد بحث مى‌گويد:" ابراهيم گفت: پس ماموريت و كار مهم شما چيست اى فرستادگان خدا"؟! (قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ‌) [١]

[١] بايد توجه داشت كه" خطب" به هر گونه كارى نمى‌گويند، بلكه به معنى كارهاى مهم است، در حالى كه شغل، امر، فعل، و امثال اينها مفهوم عامى دارند.