تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤١ - ٤- رزق حق است

وسيله جلب روزى يا موانع آن معرفى شده كه هر يك به نوبه خود سازنده است.

در حديثى از امام صادق ع مى‌خوانيم:

و الذى بعث جدى بالحق نبيا ان اللَّه تبارك و تعالى يرزق العبد على قدر المروة، و ان المعونة تنزل على قدر شدة البلاء:

" سوگند به كسى كه جدم را به حق به نبوت مبعوث كرده است كه خداوند متعال انسان را به قدر مروت و شخصيتش روزى مى‌دهد، و كمك پروردگار متناسب با شدت بلا و حادثه است" [١] در حديث ديگرى از همان حضرت آمده است:

كف الاذى و قلة الصخب يزيدان فى الرزق:

" ترك آزار مردم و جار و جنجال، روزى را افزايش مى‌دهد. [٢]" از پيامبر اسلام ص نيز نقل شده است كه فرمود:

التوحيد نصف الدين و استنزل الرزق بالصدقة:

" توحيد نيمى از دين است، و روزى را از طريق انفاق در راه خدا بر خود نازل كن"! [٣] و همچنين امور ديگرى مانند تميز كردن اطراف خانه، و شستشو و تميز كردن ظروف از اسباب افزايش روزى معرفى شده است.

[١] نور الثقلين جلد ٥ صفحه ١٢٥ (حديث ٣١).

[٢] و [٣] همان مدرك صفحه ١٢٦ (حديث ٣٥ و ٣٧).