تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٣ - تفسير سوگند به آسمان و چين و شكنهاى زيبايش!

و صورتهاى فلكى (مجموعه‌هايى از ستارگان ثابت را كه شكل خاصى به خود گرفته صورت فلكى مى‌نامند).

يا به خاطر موجهاى جالبى است كه در ابرهاى آسمانى پيدا مى‌شود، و گاه به قدرى زيبا است كه مدتها چشمهاى انسان را متوجه خود مى‌سازد.

و يا توده‌هاى عظيم كهكشانها است كه همچون پيچ و خمهاى موهاى مجعد بر صفحه آسمان ظاهر مى‌شود، مخصوصا عكسهاى جالبى كه دانشمندان وسيله تلسكوپها از اين كهكشانها بر داشته‌اند، كاملا موهاى مجعد و پيچيده را تداعى مى‌كند.

بنا بر اين معنى، قرآن به آسمان و اين كهكشانهاى عظيم كه در آن روز چشم تيز بين علم و دانش بشر هنوز به آن نيفتاده بود سوگند ياد مى‌كند.

با توجه به اينكه اين معانى منافاتى با هم ندارند ممكن است همه آنها در اين سوگند جمع باشند در آيه ١٧ سوره مؤمنون نيز مى‌خوانيم‌ وَ لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرائِقَ‌:" ما بر فراز شما هفت راه آفريديم" كه اشاره به تنوع و كثرت آسمانها و كرات و كهكشانها و عوالم مختلف است‌ [١] اين نكته نيز قابل توجه است كه ريشه اصلى" حبك" مى‌تواند اشاره به استحكام آسمانها و پيوند محكم كرات با يكديگر مانند سيارات منظومه شمسى با قرص خورشيد بوده باشد.

[١] در تفسير اين آيه شرح مبسوطى در جلد ١٤ تفسير نمونه صفحه ٢١٩ به بعد آمده است.