تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٢ - نكته دوست نزديكتر از من به من است!

" او با همه موجودات است اما نه اينكه قرين آنها باشد، و جدا از همه موجودات است اما نه اينكه از آنها بر كنار باشد"! جمعى از فلاسفه براى بيان اين قرب فوق العاده تشبيه ديگرى دارند، ذات خداوند را به معنى" اسمى" و موجودات را به معنى" حرفى" تشبيه كرده‌اند.

توضيح اينكه: وقتى مى‌گوئيم:" رو به كعبه كن" كلمه" به" به تنهايى مفهوم مشخصى ندارد، و تا كلمه" كعبه" به آن افزوده نشود گنگ و مبهم و نامفهوم است، بنا بر اين معنى حرفى به تنهايى نمى‌تواند مفهومى داشته باشد جز به تبع معنى" اسمى".

هستى تمام موجودات عالم نيز چنين است كه بدون وابستگى و پيوند با ذات او اصلا مفهوم و وجود و بقايى ندارد، و اين نهايت قرب خداوند را به بندگان، و قرب بندگان را به او نشان مى‌دهد، هر چند بيخبران از اين معنى غافلند.