تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٤ - شان نزول

بعضى ديگر گفته‌اند: آيه اشاره به اعمال بعضى از مسلمانهاست كه پاره‌اى از مراسم عبادات خود را پيش از موقع انجام دادند و آيه فوق نازل شد و آنها را از اينگونه كارها نهى كرد [١] و اما در مورد آيه دوم گفته‌اند: گروهى از طايفه" بنى تميم" و اشراف آنها وارد مدينه شدند هنگامى كه داخل مسجد پيامبر ص گشتند صدا را بلند كرده، از پشت حجره‌هايى كه منزلگاه پيامبر ص بود فرياد زدند:

يا محمد اخرج الينا!:" اى محمد! بيرون بيا"! اين سر و صداها و تعبيرات نامؤدبانه پيامبر ص را ناراحت ساخت هنگامى كه بيرون آمد گفتند آمده‌ايم تا با تو مفاخره كنيم! اجازه ده تا" شاعر" و" خطيب ما" افتخارات قبيله" بنى تميم" را بازگو كند پيامبر اجازه داد.

نخست خطيب آنها برخاست و از فضائل خيالى طائفه" بنى تميم" مطالب بسيارى گفت.

پيامبر ص به" ثابت بن قيس" [٢] فرمود پاسخ آنها را بده، او برخاست خطبه بليغى در جواب آنها ايراد كرد بطورى كه خطبه آنها را از اثر انداخت! سپس" شاعر" آنها برخاست و اشعارى در مدح اين قبيله گفت كه" حسان بن ثابت" شاعر معروف مسلمان پاسخ كافى به او داد.

در اين هنگام يكى از اشراف آن قبيله بنام" اقرع" گفت: اين مرد خطيبش از خطيب ما تواناتر، و شاعرش از شاعر ما لا يقتر است، و آهنگ صداى آنها نيز از ما برتر مى‌باشد.

در اين موقع پيامبر ص براى جلب قلب آنها دستور داد هداياى خوبى‌

[١]" تفسير قرطبى" جلد ٩ صفحه ٦١٢١.

[٢]" ثابت بن قيس" خطيب انصار و خطيب پيامبر (ص) بود، همانگونه كه" حسان" شاعر حضرت بود (اسد الغابه جلد ١ صفحه ٢٢٩).