تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٦ - تفسير در برابر دشمنان سختگير و در برابر دوستان مهربان!

ولى نبايد فراموش كرد كه تعبير" وَ الَّذِينَ مَعَهُ‌" (آنها كه با او هستند) سخن از كسانى مى‌گويد كه در همه چيز با پيامبر ص بودند، در فكر و عقيده و اخلاق و عمل، نه تنها كسانى كه همزمان با او بودند هر چند خطشان با او متفاوت بود.

سپس به توصيف آنها در يك كتاب بزرگ ديگر آسمانى يعنى" انجيل" پرداخته، چنين مى‌گويد:" توصيف آنها در انجيل همانند زراعتى است كه جوانه‌هاى خود را خارج ساخته، سپس به تقويت آن پرداخته، تا محكم شده و بر پاى خود ايستاده است، و به قدرى نمو و رشد كرده و پر بركت شده كه زارعان را به شگفتى وا مى‌دارد" (وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ‌ فازره‌ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى‌ عَلى‌ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ‌ [١]" شطا" به معنى" جوانه" و" جوجه" است، جوانه‌هايى كه از پائين ساقه و كنار ريشه‌ها بيرون مى‌آيد.

" آزر" از ماده" موازره" به معنى معاونت است.

" استغلظ" از ماده" غلظت" به معنى سفت و محكم شدن است.

جمله" استوى على سوقه" مفهومش اين است به حدى محكم شده كه بر پاى خود ايستاده (توجه داشته باشيد كه" سوق" جمع" ساق" است).

[١] در اينكه جمله" وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ‌" جمله مستقلى است و توصيف جدا گانه‌اى را براى ياران محمد (ص) غير از توصيفى كه در تورات آمده بيان مى‌كند، و يا عطف بر جمله" ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ" مى‌باشد به طورى كه از هر دو توصيف در هر دو كتاب آسمانى خبر مى‌دهد، در ميان مفسران گفتگو است، ولى ظاهر آيه اين است كه اين دو توصيف جداگانه در دو كتاب آسمانى بوده است، و لذا كلمه" مثل" تكرار شده، در حالى كه اگر عطف بر يكديگر بود فصاحت ايجاب مى‌كرد كه بگويد: ذلك مثلهم فى التوراة و الانجيل.