ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٩٠

١٠٠٢٧.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ مِن كتابِهِ للأشتَرِ لَمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ: لا تُدخِلَنَّ في مَشورَتِكَ بَخِيلاً يَعِدلُ بكَ عَنِ الفَضلِ و يَعِدُكَ الفَقرَ ، و لا جَبانا يُضعِفُكَ عنِ الاُمورِ ، و لا حَريصا يُزَيِّنُ لكَ الشَّرَهَ بِالجَورِ . [١]

١٠٠٢٨.عنه عليه السلام : لا تُدخِلَنَّ في مَشورَتِكَ بَخيلاً ؛ فَيَعدِلَ بكَ عَنِ القَصدِ و يَعِدَكَ الفَقرَ . [٢]

١٠٠٢٩.عنه عليه السلام : لا تُشرِكَنَّ في رَأيِكَ جَبانا ، يُضَعِّفْكَ عنِ الأمرِ ، و يُعَظِّمْ علَيكَ ما لَيسَ بِعَظيمٍ . [٣]

١٠٠٣٠.عنه عليه السلام : لا تَستَشِرِ الكَذّابَ ؛ فإنّهُ كالسَّرابِ : يُقَرِّبُ علَيكَ البَعيدَ و يُبَعِّدُ علَيكَ القَريبَ . [٤]

١٠٠٣١.عنه عليه السلام : إيّاكَ و مُشاوَرَةَ النِّساءِ إلاّ مَن جُرِّبَتْ بكَمالِ عَقلٍ ؛ فإنّ رَأيَهُنَّ يَجُرُّ إلَى الأفَنِ ، و عَزمَهُنَّ إلى وَهَنٍ . [٥]

١٠٠٣٢.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا تُشاوِرْ أحمَقَ ، و لا تَستَعِنْ بِكَذّابٍ، و لا تَثِقْ بمَوَدَّةِ مَلولٍ ؛ فإنّ الكَذّابَ يُقَرِّبُ لكَ البَعيدَ و يُبَعِّدُ لكَ القَريبَ ، و الأحمَقَ يُجهِدُ لكَ نَفسَهُ و لا يَبلُغُ ما تُرِيدُ ، و المَلولَ أوثَقَ ما كُنتَ بهِ خَذَلَكَ ، و أوصَلَ ما كُنتَ لَهُ قَطَعَكَ . [٦]

١٠٠٢٧.امام على عليه السلام ـ در فرمان حكومت مصر به مالك اشتر ـنوشت : در مشورت خود نه بخيل را داخل گردان ؛ كه او تو را از نيكى و بخشش كردن باز مى دارد و از تنگدستى مى ترساند ، و نه ترسو را ، چه او تو را در اقدام به كارها، سست مى كند، و نه آزمند را ، چون طمع ورزى ستمگرانه را در نظرت بيارايد .

١٠٠٢٨.امام على عليه السلام : در مشورت خود بخيل را داخل مگردان كه تو را از حق و ميانه روى باز مى دارد و از فقر مى ترساند.

١٠٠٢٩.امام على عليه السلام : زنهار ، در [رأى و] انديشه خود ترسو را شريك مگردان كه اراده تو را در انجام كارها به ضعف مى كشاند و آنچه را كه بزرگ نيست در نظرت بزرگ مى نماياند .

١٠٠٣٠.امام على عليه السلام : با دروغگو مشورت مكن ؛ چون دروغگو ، مانند سراب ، دور را در نظرت نزديك نشان مى دهد و نزديك را دور .

١٠٠٣١.امام على عليه السلام : از مشورت كردن با زنان بپرهيز ، مگر آن كه زنى به كمالِ عقل آزموده شده باشد ؛ چرا كه رأى زنان به كاستى مى كشاند ، و عزمشان به سستى .

١٠٠٣٢.امام صادق عليه السلام : با احمق مشورت مكن و از دروغگو كمك مگير و به دوستى آدم افسرده تكيه مكن ؛ زيرا دروغگو دور را نزديك و نزديك را در نظرت دور جلوه مى دهد، و احمق خودش را براى تو خسته مى كند، امّا به آنچه مى خواهى نمى رساندت، و آدم افسرده در زمانى كه كاملاً به او اعتماد دارى ، تنهايت مى گذارد و در اوج ارتباطت با او ، از تو مى بُرد .