١٠٤٧٦.عنه عليه السلام : لا يُعرَفُ الناسُ إلاّ بِالاختِبارِ ، فَاختَبِرْ أهلَكَ و وَلَدَكَ في غَيبَتِكَ ، و صَدِيقَكَ في مُصِيبَتِكَ ، و ذا القَرابَةِ عندَ فاقَتِكَ ، و ذا التَّوَدُّدِ و المَلَقِ عندَ عُطلَتِكَ ؛ لِتَعلَمَ بذلكَ مَنزِلَتَكَ عِندَهُم . [٣]

١٠٤٧٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : يُمتَحَنُ الصَّديقُ بثلاثِ خِصالٍ، فإن كان مُؤاتِيا فيها فهُو الصَّديقُ المُصافِي ، و إلاّ كانَ صَدِيقَ رَخاءٍ لا صَدِيقَ شِدَّةٍ : تَبتَغِي مِنهُ مالاً ، أو تَأمَنُهُ على مالٍ ، أو تُشارِكُهُ في مَكروهٍ . [٤]

١٠٤٧٨.عنه عليه السلام : مَن غَضِبَ علَيكَ مِن إخوانِكَ ثلاثَ مَرّاتٍ فلَم يَقُلْ فيكَ مَكروها فَأعِدَّهُ لِنَفسِكَ . [٥]

١٠٤٧٩.عنه عليه السلام : إذا أرَدتَ أن تَعلَمَ صِحَّةَ ما عندَ أخِيكَ فَأغضِبْهُ، فإن ثَبَتَ لكَ على المَودَّةِ فهُو أخُوكَ و إلاّ فلا. [٦]

١٠٤٧٤.امام على عليه السلام : به هنگام از دست رفتن قدرت است كه دوست از دشمن، بازشناخته مى شود .

١٠٤٧٥.امام على عليه السلام : در سختيهاست كه دوست، آزموده مى شود .

١٠٤٧٦.امام على عليه السلام : مردم جز با آزمايش شناخته نمى شوند؛ پس زن و فرزند خود را در غيابت آزمايش كن و دوستت را در گرفتاريش و خويشاوندت را در تنگ دستيت و كسانى را كه زبان مهر و محبّت و ثنا دارند در بيكاريت، تا بدين وسيله به موقعيت خود نزد آنان پى ببرى .

١٠٤٧٧.امام صادق عليه السلام : دوست با سه چيز آزموده مى شود؛ اگر در آنها همراهى كرد، دوست يكرنگ است و گر نه دوستِ دوران خوشى است، نه دوست دوران سختى: از او مالى بخواهى، يا او را بر مالى امين كنى، و يا در سختى و ناخوشى او را شريك خود گردانى .

١٠٤٧٨.امام صادق عليه السلام : هر يك از برادرانت كه سه بار بر تو خشم گرفت و از تو بدى نگفت، او را براى خود نگه دار .

١٠٤٧٩.امام صادق عليه السلام : هرگاه خواستى از صداقت برادرت نسبت به خود آگاه شوى او را خشمگين كن؛ اگر بر دوستيش با تو پايدارى ورزيد، او برادر توست، و گر نه نيست .

[١] غرر الحكم : ٦٢١٤ .[٢] غرر الحكم : ٦٤٧٢ .[٣] بحار الأنوار: ٧٨/١٠/٦٧.[٤] تحف العقول : ٣٢١ .[٥] تحف العقول : ٣٦٨ .[٦] بحار الأنوار: ٧٨/٢٣٩/٤.