٩٩٦٦.عنه عليه السلام : مَن ماتَ مِنكُم على فِراشِهِ و هُو على مَعرِفَةِ حَقِّ رَبِّهِ و حَقِّ رَسولِهِ و أهلِ بَيتِهِ ماتَ شَهيدا ، و وَقَعَ أجرُهُ عَلَى اللّه ِ ، و استَوجَبَ ثَوابَ ما نَوى مِن صالِحِ عَمَلِهِ ، و قامَتِ النِّيَّةُ مَقامَ إصلاتِهِ [٣] لِسَيفِهِ . [٤]

٩٩٦٧.بحار الأنوار عن زيدِ بنِ أرقم : قال الحسينُ بنُ عليٍّ عليه السلام : ما مِن شِيعَتِنا إلاّ صِدِّيقٌ شَهيدٌ قلتُ : أنّى يكونُ ذلكَ و هُم يَمُوتُونَ على فُرُشِهِم ؟! فقالَ : أ ما تَتلُو كتابَ اللّه ِ : «الذينَ آمَنُوا بِاللّه ِ و رُسُلِهِ أُولئكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ و الشُّهَداءُ عِندَ رَبِّهِم» [٥] ؟! ثُمّ قالَ عليه السلام : لَو لَم تَكُنِ الشهادَةُ إلاّ لِمَن قُتِلَ بِالسَّيفِ لأَقَلَّ اللّه ُ الشُّهَداءَ . [٦]

٢٠٩٨

مؤمن در هر حالى شهيد است

٩٩٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه بر دوستى آل محمّد بميرد ، شهيد مرده است .

٩٩٦٥.امام على عليه السلام : مؤمن، در هر حالى كه بميرد و در هر لحظه و ساعتى كه جانش گرفته شود ، شهيد است .

٩٩٦٦.امام على عليه السلام : هركه در بستر خود بميرد ، در حالى كه به حق پروردگارش و حق رسول او و اهل بيت رسولش معرفت داشته باشد ، شهيد مُرده است و اجرش با خداست و سزاوار پاداشِ كِردار نيكويى است كه [انجام آن را] در نيّت داشته و اين نيّت، جاى شمشير كشيدن او را مى گيرد .

٩٩٦٧.بحار الأنوار ـ به نقل از زيد بن اَرقم ـ: امام حسين عليه السلام فرمود : هيچ يك از شيعيان ما نيست ، مگر اين كه صدّيق و شهيد است . عرض كردم : چگونه چنين چيزى ممكن است ، در حالى كه آنان در بسترهاى خود مى ميرند؟ حضرت فرمود : مگر كتاب خدا را نخوانده اى : «كسانى كه به خدا و فرستادگان او ايمان آورده اند همانان صدّيقان و شهيدان در نزد پروردگارشان هستند»؟ سپس فرمود : اگر شهادت فقط اختصاص به كسانى داشت كه با شمشير كشته شوند در آن صورت خداوند شهدا را تقليل داده بود.

[١] بحار الأنوار : ٦٨/١٣٧/٧٦ .[٢] بحار الأنوار : ٦٨/١٤٠/٨٢ .[٣] إصْلاتُ السيف : سَلّه .[٤] نهج البلاغة : الخطبة ١٩٠.[٥] الحديد : ١٩ .[٦] بحار الأنوار: ٨٢/١٧٣/٦.