٩٨٧٦.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن كَتَمَها [ أي و الشهادَةَ ]أطعَمَهُ اللّه ُ لَحمَهُ على رُؤوسِ الخَلائقِ ، و هُو قَولُ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : «و لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكتُمها فَإنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللّه ُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ» . [٢]

٩٨٧٧.عنه صلى الله عليه و آله : مَن كَتَمَ شَهادَةً إذا دُعِيَ إلَيها كانَ كَمَن شَهِدَ بِالزُّورِ . [٣]

٩٨٧٨.الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «و مَنْ يَكْتُمْها فَإنَّ: كافِرٌ قَلبُهُ . [٤]

٩٨٧٩.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : «و لا يَأْبَ: قَبلَ الشهادَةِ ، و قولِهِ : «و مَنْ يَكْتُمْها فإنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ» قالَ: بعدَ الشهادَةِ . [٥]

٩٨٨٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن كَتَمَ شهادَةً ، أو شَهِدَ بها لِيُهدِرَ بها دَمَ امرِئٍ مسلمٍ ، أو لِيُتْوِيَ بها مالَ امرئٍ مُسلمٍ ، أتى يَومَ القِيامَةِ و لِوَجهِهِ ظُلمَةٌ مَدَّ البَصَرِ ، و في وَجهِهِ كُدُوحٌ تَعرِفُهُ الخلائقُ بِاسمِهِ و نَسَبِهِ . [٦]

«شهادت را كتمان نكنيد و هركه آن را كتمان كند دلش گنهكار است . و خدا به آنچه مى كنيد داناست» .

حديث :

٩٨٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه شهادت را كتمان كند خداوند در برابر ديدگان مردم، گوشت او را به خوردَش دهد و اين است سخن خداوند عزّ و جلّ كه «و شهادت را كتمان نكنيد ، و هر كه آن را كتمان كند قلبش گناهكار است ، و خداوند به آنچه انجام مى دهيد داناست» .

٩٨٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه چون براى شهادت دادن فراخوانده شود، آن را كتمان كند ، همانند كسى است كه شهادت دروغ دهد .

٩٨٧٨.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه: «و هركه شهادت را كتمان كند دلش گنهكفرمود : [يعنى] دلش كافر است .

٩٨٧٩.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه: «و شاهدان چون به شهادت دادن فرا خوافرمود : منظور پيش از شهادت است [٧] و درباره آيه «و هركه شهادت را كتمان كند دلش گنهكار است» فرمود : [منظور] بعد از شهادت است .

٩٨٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه شهادتى را كتمان كند، يا شهادتى دهد كه خون مسلمانى را پايمال كند، يا مال مسلمانى را از بين ببرد ، روز قيامت در حالى آورده شود كه چهره اش تاريك است و ظلمتِ آن، تا جايى كه چشم كار مى كند كشيده شده است و در صورتش خراشهايى است و مردمان او را به نام و نسب مى شناسند .

[١] البقرة : ٢٨٣ .[٢] بحار الأنوار : ١٠٤/٣١٠/٥ .[٣] كنز العمّال : ١٧٧٤٣ .[٤] كتاب من لا يحضره الفقيه : ٣/ ٥٨/٣٣٠ .[٥] البقرة : ٢٨٢ .[٦] وسائل الشيعة : ١٨/٢٢٥/١ .[٧] بحار الأنوار : ١٠٤/٣١١/٩ .[٨] يعنى اگر كسى را دعوت كنند كه بيا شاهد باش ، ما مى خواهيم فلان معامله را انجام دهيم ، آن شخص نبايد خوددارى كند و از شاهد شدن سرباز زند- م .