٩٩٢٩.عنه عليه السلام ـ بعد ما ضَرَبَهُ ابنُ مُلجَمٍ ـ: و اللّه ِ ما فَجَأني مِن المَوتِ وارِدٌ كَرِهتُهُ، و لا طالِعٌ أنكَرتُهُ، و ما كُنتُ إلاّ كَقارِبٍ وَرَدَ، و طالِبٍ وَجَدَ . [٢]

٩٩٣٠.عنه عليه السلام : مَن الرائِحُ إلى اللّه ِ كالظَّمآنِ يَرِدُ الماءَ ؟! الجَنَّةُ تَحتَ أطرافِ العَوالي، اليومَ تُبلَى الأخبارُ، و اللّه ِ لأَنا أشوَقُ إلى لِقائهِم مِنهُم إلى دِيارِهِم . [٣]

٢٠٨٨

كَرامَةُ الشَّهادَةِ

٩٩٣١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في التَّحريضِ عَلَى القِتالِ ـ: أيّها الناسُ ، إنَّ المَوتَ لا يَفُوتُهُ المُقِيمُ ، و لا يُعجِزُهُ الهارِبُ ، ليسَ عَنِ المَوتِ مَحِيدٌ و لا مَحِيصٌ، مَن لَم يُقتَلْ ماتَ، إنّ أفضَلَ المَوتِ القَتلُ، و الذي نفسُ عَليٍّ بِيَدِهِ لَألفُ ضَربَةٍ بالسَّيفِ أهوَنُ مِن مَوتَةٍ واحِدَةٍ عَلَى الفِراشِ . [٤]

٩٩٢٨.امام على عليه السلام ـ پس از ضربت خوردن به دست ابن ملجم ـفرمود : به خداوند كعبه سوگند كه رستگار شدم .

٩٩٢٩.امام على عليه السلام ـ بعد از ضربت خوردن به دست ابن ملجم ـفرمود : به خدا سوگند، نه وارد شونده اى از سوى مرگ ناگهانى بر من وارد شد كه آن را ناخوش داشته باشم و نه آينده اى كه آن را نشناخته (نخواسته) باشم و [در علاقه مندى به مرگ ]نيستم، مگر همچون جوياى آبى كه به آب رسد و همانند جوينده اى كه [مطلوب خود را ]دريابد .

٩٩٣٠.امام على عليه السلام : كيست كه به سوى خدا رهسپار شود ، همانند تشنه اى كه به آب مى رسد؟! بهشت در زير لبه نيزه هاست . امروز خبرها [ى پيش گفته ]آزموده و معلوم مى شود . سوگند به خدا كه اشتياق من به رويارويى با آنها (دشمنان) بيشتر از اشتياق آنان به خانه و كاشانه شان است .

٢٠٨٨

ارجمندى مقام شهادت

٩٩٣١.امام على عليه السلام ـ در ترغيب به جنگ ـفرمود : هلا مردم! كسى كه بايستد، از چنگ مرگ نرهد و كسى كه از مرگ بگريزد، آن را عاجز نكند . از مرگ گريز و گزيرى نيست ؛ كسى كه كشته نشود ، مى ميرد . همانا برترين مرگ، كشته شدن است . سوگند به آن كه جان على در دست اوست ، هزار ضربت شمشير آسانتر است از يك بار مردن در بستر.

[١] بحار الأنوار : ٤٢/٢٣٩/٤٥ .[٢] نهج البلاغة: الكتاب٢٣.[٣] . نهج البلاغة : الخطبة ١٢٤ .[٤] شرح نهج البلاغة : ١/٣٠٦ .