١٠٣٥٥.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : علَيكُم بِالصِّدقِ ؛ فإنَّ الصِّدقَ يَهدِي إلى البِرِّ ، و إنَّ البِرَّ يَهدِي إلى الجَنَّةِ ، و ما يَزالُ الرَّجُلُ يَصدُقُ و يَتَحَرّى الصِّدقَ حتّى يُكتَبَ عندَ اللّه ِ صِدِّيقا . [٢]

١٠٣٥٦.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : المَيِّتُ مِن شِيعَتِنا صِدِّيقٌ شَهيدٌ، صَدَّقَ بِأمرِنا ، و أحَبَّ فِينا ، و أبغَضَ فينا ... قالَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ : «و الذينَ آمَنوا بِاللّه ِ و رُسُلِهِ أُولئكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ و الشُّهداءُ عندَ رَبِّهِم» [٣] . [٤]

١٠٣٥٧.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنَّ الرَّجُلَ لَيَصدُقُ حتّى يَكتُبَهُ اللّه ُ صِدِّيقا . [٥]

١٠٣٥٨.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : كُلُّ مُؤمِنٍ صِدِّيقٌ . [٦]

٢١٦٧

صدّيق [٧]

١٠٣٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد راستى ؛ زيرا كه راستى به بِرّ [٨] و نيكى رهنمون مى شود و بِرّ و نيكى به بهشت . آدمى چندان راست مى گويد و راستى مى جويد ، تا آن كه نزد خداوند از صدّيقان قلمداد مى شود .

١٠٣٥٦.امام على عليه السلام : شيعه ما اگر به مرگ طبيعى هم بميرد ، صدّيق و شهيد است ؛ [زيرا ]امر ما (ولايت و امامت) را تصديق كرده و در راه ما دوستى و دشمنى ورزيده است . . . خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد : «و كسانى كه به خدا و رسولان او ايمان آورده اند ، همانان در نظر پروردگارشان صدّيق و شهيدند» .

١٠٣٥٧.امام باقر عليه السلام : آدمى آنقدر راستى را پى مى گيرد تا آن كه خداوند او را صِدّيق قلمداد مى كند .

[١] قال أبو حامد : اعلم أنّ لفظ الصدق يستعمل في ستّة معانٍ : صدق في القول ، و صدق في النيّة و الإرادة ، و صدق في العزم ، و صدق في الوفاء بالعزم ، و صدق في العمل ، و صدق في تحقيق مقامات الدين كلّها ، فمن اتّصف بالصدق في جميع ذلك فهو صدّيق ؛ لأنّه مبالغة من الصدق .المحجّة البيضاء : ٨/١٤١ .[٢] كنز العمّال : ٦٨٦١ .[٣] الحديد : ١٩ .[٤] الخصال : ٦٣٦/١ .[٥] الكافي : ٢/١٠٥/٨ .[٦] الكافي : ٨/٣٦٥/٥٥٦ .[٧] ابو حامد غزّالى مى گويد : بدان كه كلمه راستى در شش معنا به كار مى رود : راستى در گفتار ، راستى در نيّت و اراده ، راستى در تصميم ، راستى در به كار بستن تصميم ، راستى در كردار و راستى در تحقق بخشيدن به همه مقامات دينى . بنا بر اين ، هر كس راستى در همه اين موارد را دارا باشد ، صدّيق است ؛ زيرا صدّيق صيغه مبالغه از صدق است .[٨] در لسان العرب ، ذيل همين حديث ، درباره معناى برّ مى نويسد : علما در معناى برّ اختلاف كرده اند . بعضى آن را به معناى صلاح دانسته اند و بعضى به معناى خير . اما اين كلمه ، همه اين معانى را در بردارد . بِرّ به معناى صدق و طاعت و تقوى و خير دنيا و آخرت نيز آمده است ـ م .