١٠٤٢١.عنه عليه السلام : اِجتَنِبْ مُصاحَبَةَ الكَذّابِ ، فإن اضطُرِرْتَ إلَيهِ فلا تُصَدِّقْهُ ، و لا تُعلِمْهُ أنَّكَ تُكَذِّبُهُ ؛ فإنّهُ يَنتَقِلُ عَن وُدِّكَ و لا يَنتَقِلُ عَن طَبعِهِ . [١٠]

١٠٤١٢.امام على عليه السلام : از كسى كه دلهايتان او را ناخوش دارد، بپرهيزيد .

١٠٤١٣.امام على عليه السلام : از معاشرت با عيبجويانِ مردم بپرهيز؛ زيرا همنشينِ اين گونه افراد نيز از عيبجويى آنان در امان نيست .

١٠٤١٤.امام على عليه السلام : با كسى كه همواره غيبت مى كند همنشينى مكن؛ زيرا تو نيز مورد بدگمانى واقع مى شوى .

١٠٤١٥.امام على عليه السلام : دوستِ آدم نادان، در رنج و سختى است .

١٠٤١٦.امام على عليه السلام : دشمن دانا، بهتر از دوست نادان است .

١٠٤١٧.امام على عليه السلام : دوستان را [از دوستى با يكديگر ]پشيمانى حاصل آيد، مگر پرهيزگاران .

١٠٤١٨.امام على عليه السلام : از مصاحبت با اهل گناهان بپرهيز؛ زيرا كسى كه از كردار گروهى راضى باشد، همانند كسى است كه در جمع آنها باشد .

١٠٤١٩.امام على عليه السلام : از مصاحبت با فاسقان دورى كن؛ زيرا بدى به بدى مى پيوندد .

١٠٤٢٠.امام على عليه السلام : زنهار از مصاحبت با كسى كه تو را [از ياد خدا و آخرت] غافل و [به دنيا ]شيفته گرداند؛ زيرا چنين كسى تو را تنها مى گذارد و به هلاكتت مى افكند .

١٠٤٢١.امام على عليه السلام : از مصاحبت با دروغگو دورى كن و اگر هم ناچار به اين كار شدى، حرفهايش را باور مكن و به او مگو كه حرفهايش را باور نمى كنى؛ چه او از دوستى با تو دست برمى دارد، اما از خوى خود دست نمى كشد .

[١] الدرّة الباهرة : ٢٠ .[٢] غرر الحكم : ٢٦٤٩ .[٣] بحار الأنوار : ٧٨/١٠/٦٨ .[٤] غرر الحكم : ٥٨٢٩ .[٥] بحار الأنوار : ٧٨/١٢/٧٠ .[٦] تفسير القمّي : ٢/٢٨٧ .[٧] غرر الحكم : ٢٧٠٢ .[٨] بحار الأنوار : ٧٤/١٩٩/٣٦ .[٩] غرر الحكم : ٢٦٩٢ .[١٠] غرر الحكم : ٢٤١٦ .