١٠١٤٧.عنه عليه السلام ـ أيضا ـ: أصبَحنا و بنا مِن نِعَمِ اللّه ِ و فَضلِهِ ما لا نُحصِيهِ ، مَع كثيرِ ما نُحصِيهِ ، فما نَدرِي أيَّ نِعمَةٍ نَشكُرُ ، أ جَمِيلَ ما يَنشُرُ أم قَبيحَ ما يَستُرُ ؟! [٣]

١٠١٤٨.عنه عليه السلام ـ أيضا لَمّا عادَهُ عبدُ اللّه ِ بنُ جعفرٍ صَباحا: يا بُنَيَّ كيفَ أصبَحَ مَن يَفنى بِبَقائهِ ، و يَسقُمُ بدَوائهِ ، و يُؤتى مِن مَأمَنِهِ [٤] ؟! [٥]

١٠١٤٩.عنه عليه السلام ـ أيضا ـ: كيفَ يُصبِحُ مَن كانَ للّه ِِ علَيهِ حافِظانِ ، و عَلِمَ أنّ خَطاياهُ مَكتوباتٌ في الدِّيوانِ ؟! إن لَم يَرحَمْهُ رَبُّهُ فَمَرجِعُهُ إلَى النِيرانِ . [٦]

١٠١٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ نيز در پاسخ به همين سؤال ـفرمود : بهتر از كسى كه روز را با روزه آغاز نكرده و به عيادت بيمارى نرفته و در تشييع جنازه اى شركت نكرده است .

١٠١٤٦.امام على عليه السلام ـ نيز ـفرمود : صبح خود را در حالى آغاز كردم كه خوابيدنم [همراه ]با خطرات است و بيداريم با ترس و نگرانيها و انديشه ام در روزِ مردن .

١٠١٤٧.امام على عليه السلام ـ نيز ـفرمود : صبح خود را در حالى آغاز كرديم كه فضل و نعمتهاى خدا بر ما بى شمار است ،با آن كه بسيارى از آنها را برمى شماريم . پس نمى دانيم براى كدام نعمت شكر گزاريم ؛ براى كار خوبى كه از ما در ميان مردم پخش كرده ، يا براى كار زشتى كه پوشانده است؟!

١٠١٤٨.امام على عليه السلام ـ نيز در پاسخ به عبد اللّه بن جعفر كه صبحگاهى بهفرمود : فرزندم! چگونه صبح كرده باشد كسى كه حياتش رو به زوال است و دارويش موجب بيمارى اوست و از همان جا كه احساس امنيت مى كند ضربه مى خورد .

١٠١٤٩.امام على عليه السلام ـ نيز ـفرمود: چگونه صبح خود را آغاز كرده باشد كسى كه از جانب خداوند دو فرشته بر او گماشته شده اند و مى داند كه گناهانش در دفتر اعمالش نوشته مى شود؟! و اگر پروردگارش به او رحم نكند، سرانجامش آتش دوزخ است .

[١] الأمالي للطوسي : ٦٤٠/١٣٢٣ .[٢] بحار الأنوار : ٧٦/١٨/٣ .[٣] بحار الأنوار : ٤١/١٦٤/٥٨ .[٤] في المصدر «مأنِهِ» و الصحيح ما أثبتناه كما في بحار الأنوار :٧٦/١٨/٣ .[٥] الأمالي للطوسي : ٦٤١/١٣٢٩ .[٦] جامع الأخبار: ٤٨٤/٦٥٧.