١١٠٨٨.عنه صلى الله عليه و آله : ما مِن صائمٍ يَحضُرُ قَوما يَطعَمُونَ إلاّ سَبَّحَت أعضاؤهُ، و كانَت صَلاةُ الملائكةِ علَيهِ، و كانَت صَلاتُهُم استِغفارا . [٤]

١١٠٨٩.عنه صلى الله عليه و آله : مَن مَنَعَهُ الصَّومُ مِن طَعامٍ يَشتَهِيهِ، كانَ حقّا على اللّه ِ أن يُطعِمَهُ مِن طَعامِ الجَنَّةِ و يَسقِيَهُ مِن شَرابِها . [٥]

١١٠٩٠.عنه صلى الله عليه و آله ـ إنّهُ كانَ إذا أفطَرَ يقولُ ـ: اللّهُمّ لكَ صُمنا و على رِزقِكَ أفطَرْنا، فَتَقَبَّلْهُ مِنّا، ذَهَبَ الظَّماءُ، و ابتَلَّتِ العُروقُ، و بَقِيَ الأجرُ . [٦]

١١٠٩١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : نَومُ الصائمِ عِبادَةٌ، و صَمتُهُ تَسبيحٌ، و دُعاؤهُ مُستجابٌ، و عَمَلُهُ مُضاعَفٌ. إنّ للصائمِ عِندَ إفطارِهِ دَعوَةً لا تُرَدُّ . [٧]

١١٠٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خواب روزه دار ، عبادت است و نفَس كشيدن او ، تسبيح .

١١٠٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشت را درى است به نام ريّان (سيراب، شاداب) كه جز روزه داران از آن وارد نشوند . [٨]

١١٠٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ روزه دارى نيست كه بر عده اى در حال غذا خوردن وارد شود ، مگر اين كه اندامهايش تسبيح گويند و فرشتگان بر او درود فرستند و درود فرشتگان، آمرزش خواهى است .

١١٠٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه روزه، او را از خوردنِ غذايى كه هوس آن را كند باز دارد ، بر خداست كه وى را از غذاى بهشت سير كند و از شراب بهشتى به او بنوشاند .

١١٠٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در هنگام افطار روزه اش ـگفت : بار خدايا! براى تو روزه گرفتيم و با روزىِ تو افطار مى كنيم ؛ پس آن را از ما بپذير ؛ تشنگى رفت و رگها [مجدّدا ]شاداب شد و پاداش بر جاى مانْد .

١١٠٩١.امام على عليه السلام : خوابِ روزه دار ، عبادت است و خاموشى او، تسبيح و دعايش، پذيرفته و عملش، دو چندان . براستى كه براى روزه دار به هنگام افطار دعايى است كه در درگاه خدا ردّ نمى شود .

[١] قرب الإسناد: ٩٥/٣٢٤.[٢] معاني الأخبار : ٤٠٩/٩٠ .[٣] و في خبرٍ : فإذا دَخَلَ آخِرُهُم اُغلِقَ ذلكَ البابُ . أعلام الدين : ٢٧٩ .[٤] ثواب الأعمال : ٧٧/١ .[٥] بحار الأنوار : ٤٠/٣٣١/١٣ .[٦] الكافي : ٤/٩٥/١ .[٧] الدعوات : ٢٧/٤٥، ٤٦ .[٨] در خبر ديگرى آمده است : و چون آخرين نفر آنها (روزه داران) وارد شود، آن در بسته مى گردد .