ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٨٥

٢٢٤٢

فَضلُ المُصَلِّي

١٠٧٣٢.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : ما مِن مُؤمِنٍ يَقومُ إلى الصَّلاةِ إلاّ تَناثَرَ علَيهِ البِرُّ ما بينَهُ و بينَ العَرشِ، و وُكِّلَ بهِ مَلَكٌ يُنادِي : يا بنَ آدمَ ، لو تَعلَمُ ما لَكَ في صلاتِكَ و مَن تُناجِي ما سَئِمتَ و ما التَفَتَّ . [١]

١٠٧٣٣.عنه صلى الله عليه و آله : ما دُمتَ في الصَّلاةِ فإنَّكَ تَقرَعُ بابَ المَلِكِ الجَبّارِ، و مَن يُكثِرْ قَرعَ بابِ المَلِكِ يُفتَحْ لَهُ . [٢]

١٠٧٣٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إذا قامَ الرجُلُ إلى الصَّلاةِ أقبَلَ إبليسُ يَنظُرُ إلَيهِ حَسدا ، لِما يَرى مِن رَحمَةِ اللّه ِ التي تَغشاهُ . [٣]

١٠٧٣٥.عنه عليه السلام : إنّ الإنسانَ إذا كانَ في الصَّلاةِ فإنّ جَسَدَهُ و ثيابَه و كُلَّ شَيءٍ حَولَهُ يُسَبِّحُ . [٤]

١٠٧٣٦.عنه عليه السلام : لَو يَعلَمُ المُصَلِّي ما يَغشاهُ مِن جَلالِ اللّه ِ ما سَرَّهُ أن يَرفَعَ رَأسَهُ مِن سُجودِهِ . [٥]

٢٢٤٢

منزلت نمازگزار

١٠٧٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مؤمنى نيست كه به نماز ايستد ، مگر آن كه در فاصله بين او تا عرش، نيكى بر او فرو ريزد و فرشته اى بر وى گماشته شود كه آواز دهد : اى فرزند آدم! اگر بدانى از نمازت چه بهره اى مى برى و با چه كسى راز و نياز مى كنى ، هرگز خسته و روي گردان نمى شدى .

١٠٧٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تا زمانى كه در نماز هستى دَرِ خانه پادشاهى مقتدر را مى كوبى و هر كه دَرِ خانه پادشاه را بسيار بكوبد ، سرانجام آن در به رويش باز مى شود .

١٠٧٣٤.امام على عليه السلام : هرگاه آدمى به نماز ايستد، ابليس از اين كه مى بيند رحمت خدا او را فرو پوشانده است حسودانه به وى مى نگرد .

١٠٧٣٥.امام على عليه السلام : انسان هرگاه در نماز باشد ، بدن و جامه او، و هر آنچه پيرامونش مى باشد، تسبيح مى گويند .

١٠٧٣٦.امام على عليه السلام : اگر نمازگزار بداند كه چه هاله اى از جلال خدا او را فرو مى پوشاند، هرگز دوست ندارد كه سر خود را از سجده اش بر دارد .