ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٣٨

٢١٣٣

ما يَنبَغي عِندَ الصُّبحِ و ما لا يَنبَغي

١٠١٥٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ في التَّوراة ـ: مَن أصبَحَ عَلَى الدنيا حَريصا أصبَحَ و هُو عَلَى اللّه ِ ساخِطٌ ، و مَن أصبَحَ يَشكُو مُصِيبَةً نَزَلَتْ بهِ فإنّما يَشكُو رَبَّهُ . [١]

١٠١٥٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن أصبَحَ لا يَهتَمُّ بِاُمُورِ المُسلمينَ فَلَيسَ بِمُسلمٍ . [٢]

١٠١٥٩.عنه صلى الله عليه و آله : مَن أصبَحَ مُعافىً في جَسَدِهِ ، آمِنا في سِرْبِهِ ، عِندَهُ قُوتُ يَومِهِ ، فكَأنَّما حِيزَت لَهُ الدنيا . [٣]

١٠١٦٠.عنه صلى الله عليه و آله : مَن أصبَحَ و هِمَّتُهُ غَيرُ اللّه ِ أصبَحَ مِنَ الخاسِرِينَ المُعتَدِينَ . [٤]

١٠١٦١.عنه صلى الله عليه و آله : مَن أصبَحَ مِن اُمَّتِي و هِمَّتُهُ غَيرُ اللّه ِ فليسَ مِنَ اللّه ِ ، و مَن لَم يَهتَمَّ بِاُمورِ المؤمِنينَ فليسَ مِنهُم . [٥]

١٠١٦٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن أصبَحَ عَلَى الدنيا حَزِينا فَقَد أصبَحَ لقَضاءِ اللّه ِ ساخِطا ، و مَن أصبَحَ يَشكُو مُصِيبَةً نَزَلَتْ بهِ فقد أصبَحَ يَشكُو رَبَّهُ . [٦]

٢١٣٣

آنچه در بامدادان سزاوار يا نا سزاوار است

١٠١٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در تورات آمده است ـ: هركه صبح خود را با آزمندى به دنيا آغاز كند، آن را با نارضايى از خدا آغاز كرده باشد، و هركه صبح خود را با شِكوه از مصيبتى كه بر او وارد شده بياغازد ، در حقيقت از پروردگارش شِكوه كرده است .

١٠١٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه صبح كند و به فكر گرفتاريهاى مسلمانان نباشد ، مسلمان نيست .

١٠١٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه صبح كند در حالى كه تندرست و آسوده خاطر باشد و خوراك يك روز خود را داشته باشد ، چنان است كه دنيا را داشته باشد .

١٠١٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه صبح خود را بياغازد در حالى كه انديشه اى جز خدا در سر داشته باشد ، از زيانكاران تجاوزگر باشد .

١٠١٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر فردى از افراد امّت من كه صبح كند و انديشه اى جز خدا داشته باشد ، از خدا نيست و هركه به كارهاى (گرفتاريهاى) مؤمنان اهتمام نورزد از مؤمنان نيست .

١٠١٦٢.امام على عليه السلام : هركه صبح خود را با غم و اندوه دنيا آغاز كند ، با نارضايى از قضاى خدا آغاز كرده باشد و هر كه بامدادش را با شِكوه از مصيبتى كه دامنگيرش شده بياغازد ، با شِكوه از پروردگار خود آغاز كرده باشد .