١٠٦٥٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إذا لَقِيتُم إخوانَكُم فَتَصافَحُوا و أظهِرُوا لَهُمُ البَشاشَةَ و البِشرَ، تَتَفَرَّقُوا و ما علَيكُم مِن الأوزارِ قد ذَهَبَ . [١]

١٠٦٥٩.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنّ المؤمنَ إذا صافَحَ المؤمنَ تَفَرَّقا مِن غَيرِ ذَنبٍ . [٢]

١٠٦٦٠.عنه عليه السلام : إذا صافَحَ الرجُلُ صاحِبَهُ فَالذي يَلزَمُ التَّصافُحَ أعظَمُ أجرا مِنَ الذي يَدَعُ، ألاَ و إنَّ الذُّنوبَ لَيَتَحاتُّ فيما بينَهُم حتّى لا يَبقى ذَنبٌ . [٣]

٢٢٢٥

النَّهيُ عَن مُصافَحَةِ المَرأةِ

١٠٦٦١.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا يَجوزُ للمرأةِ أن تُصافِحَ غَيرَ ذِي مَحرَمٍ إلاّ مِن وراءِ ثَوبِهِا، و لا تُبايِعَ إلاّ مِن وَراءِ ثَوبِها . [٤]

١٠٦٦٢.عنه صلى الله عليه و آله : إنّي لَستُ اُصافِحُ النِّساءَ . [٥]

١٠٦٦٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لمّا سُئلَ عن مُصافَحَةِ المَرأةِ الأجنَبيَّةِ: لا، إلاّ مِن وَراءِ الثَّوبِ . [٦]

٢٢٢٤

نقش دست دادن در ريزش گناهان

١٠٦٥٨.امام على عليه السلام : هرگاه به برادران خود برخورديد ، با يكديگر دست دهيد و از خود شادى و خوشرويى نشان دهيد ، از هم كه جدا شديد هرچه گناه داشته ايد از بين رفته است . [٧]

١٠٦٥٩.امام باقر عليه السلام : هرگاه مؤمن با مؤمن دست دهد ، در حالى از يكديگر جدا شوند كه گناهانشان پاك شده باشد .

١٠٦٦٠.امام باقر عليه السلام : هرگاه مردى با رفيقش دست دهد ، آن كه دستش را نگه دارد اجرش بيشتر از كسى است كه رها مى كند . بدانيد كه گناهان آنها مى ريزد تا جايى كه گناهى باقى نمى ماند .

٢٢٢٥

نهى از دست دادن با زن

١٠٦٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جايز نيست زن با مرد نا محرم دست دهد مگر از پس لباسش، و نبايد دست بيعت دهد مگر از پس لباسش .

١٠٦٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من با زنان دست نمى دهم .

١٠٦٦٣.امام صادق عليه السلام ـ آنگاه كه از ايشان سؤال شد : آيا دست دادن با زنفرمود : جايز نيست مگر از پس جامه .

[١] بحار الأنوار : ٧٦/٢٠/٣ .[٢] الخصال : ٢٢/٧٥ .[٣] الكافي : ٢/١٨١/١٣ .[٤] بحار الأنوار : ١٠٣/٢٥٦/١ .[٥] كنز العمّال : ٤٧٥ .[٦] كتاب من لا يحضره الفقيه : ٣/٤٦٩/٤٦٣٥ .[٧] احتمالاً مقصود از گناهانى كه با مصافحه آمرزيده مى شود گناهانى است كه ناشى از كدورت و جدايى بوده است.