١٠٢٧٢.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن صَبَرَ و استَرجَعَ و حَمِدَ اللّه َ عندَ المُصيبَةِ ، فقد رَضِيَ بما صَنَعَ اللّه ُ ، و وَقَعَ أجرُهُ عَلَى اللّه ِ ، و مَن لَم يَفعَلْ ذلكَ جَرَى علَيهِ القَضاءُ و هُو ذَمِيمٌ ، و أحبَطَ اللّه ُ أجرَهُ . [٥]

١٠٢٦٨.امام على عليه السلام : اگر شكيبايى كنى ، مقدّرات الهى بر تو جارى مى شود و مأجور خواهى بود و اگر نا شكيبى كنى ، بازهم مقدّرات خداوند بر تو جارى مى شود اما تو گناهكار خواهى بود .

١٠٢٦٩.امام على عليه السلام : هر كه چون آزادگان صبر كند [زهى سعادت ]و گر نه ، مانند جاهلان نا آزموده كار، مصيبت را فراموش خواهد كرد .

١٠٢٧٠.امام على عليه السلام : اگر همچون بزرگواران صبر كنى [چه بهتر] و گر نه همچون ستوران [رنج را] فراموش خواهى كرد .

١٠٢٧١.امام على عليه السلام : هركه را شكيبايى نرهاند ، نا شكيبى هلاكش گرداند .

١٠٢٧٢.امام باقر عليه السلام : كسى كه در هنگام مصيبت شكيبايى كند و اِنا للّه و اِنّا اِلَيه راجعُون بر زبان آورد و خدا را حمد و سپاس گويد ، بى گمان به آنچه خدا كرده رضايت داده است و اجرش با خداست و هركه چنين نكند ، بازهم قضاى الهى بر او جارى شود ، در حالى كه نكوهيده باشد و خداوند اجرش را از بين ببرد .

[١] جامع الأخبار: ٣١٦/٨٨٢ .[٢] . نهج البلاغة : الحكمة ٤١٣ .[٣] نهج البلاغة : الحكمة ٤١٤ .[٤] نهج البلاغة : الحكمة ١٨٩ .[٥] مشكاة الأنوار : ٥٩/٧١ .